Αρχείο για Σέριφος

μαραθοτηγανίτες

Posted in στρωμένη σκακιέρα with tags on 25 Μαρτίου, 2010 by trelos

ή μαραθουνίτες, όπως συχνά τις λέει η θεια μου η Τασία και είναι μάλλον η μοναδική κατ’ αποκλειστικότητα συνεισφορά της Σερίφου (πιο σωστά: της Σέρφος!) στην παγκόσμια γαστρονομία, μιας που (σε αντίθεση πχ με τα ρεβύθια στη σκεπασταριά) αυτές δεν τις έχω συναντήσει πουθενά αλλού.

Τα υλικά:
1) άφθονος μάραθος (και εννοούμε ΑΦΘΟΝΟΣ!! οι …μαραθοκεφτέδες που θα φάτε στα μαγαζιά της Σερίφου, με τα ίχνη μάραθου μέσα, πιστέψτε με, δεν έχουν καμία σχέση -πρόκειται απλώς για ευκολία αφού ο μάραθος και μπελάς είναι για να τον μαζέψεις καλοκαιριάτικα τρυφερό από σκιές και θέλει και λίγο πέρασμα απ’ το τηγάνι να μαραθεί για να μη σου μπαίνει στα δόντια)
2) ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι (μην το τσιγκουνευτείτε), κατά προτίμηση φρέσκο, κάνει όμως και το ξερό
3) χυλός (κουρκούτι) από αλεύρι που φουσκώνει μόνο του: για ένα…βουνό μάραθο (ο οποίος όταν μαραθεί θα γεμίζει σχεδόν ένα μέτριο τηγάνι) υπολογίστε το πακέτο του μισού κιλού με το ανάλογο αλάτι και νερό τόσο που να μην είναι πολύ πηχτό -εγώ, συνήθως, βάζω κι ένα αυγό, αν και κανονικά οι μαραθοτηγανίτες είναι νηστίσιμες

βήμα πρώτο: σε μέτρια φωτιά, μαραίνουμε το μάραθο με το κρεμμύδι χρησιμοποιώντας ελάχιστο (ή καθόλου αν έχουμε αντικολλητικό σκεύος) λάδι -ανακατεύουμε συχνά γιατί αλλιώς το πάνω θα μείνει ωμό και το κάτω θα κιτρινίσει

βήμα δεύτερο: ανακατεύουμε το μαραθοκρέμμυδο με το κουρκούτι. (Επαναλαμβάνω ότι η πρασινάδα πρέπει να είναι πολλή. Στην αρχή το τηγάνι θα ξεχειλίσει. Όταν μαραθεί συρρικνώνεται, αλλά και πάλι θα είναι αρκετή ώστε το κουρκούτι να γίνει καταπράσινο.)

βήμα τρίτο: βάζουμε καλό ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά (όπως για να τηγανίσουμε πατάτες) και, αφού συμπληρώσει (μην το βιάζεστε-είναι σημαντικό), ρίχνουμε κουταλιές από το μίγμα μας -κάθε πλευρά θέλει 4-5 λεπτά.


Όταν είναι έτοιμες έχουν χρώμα ξανθο-πράσινο και δεν πρέπει να βγάζουν καθόλου λάδι!

κείνο που θυμάμαι

Posted in εικόνες-ήχοι-ερεθίσματα with tags , on 28 Αύγουστος, 2008 by trelos

Τη μυρωδιά της καλαμιάς. Πάνω απ’ όλα.

Ν. Βενετσάνου – Στ. Χρυσουλάκη, τα νησιά μας

καλό καλοκαίρι

Posted in ευχές, εκμυστηρεύσεις with tags on 1 Ιουνίου, 2008 by trelos

που σημαίνει

  1. θάλασσα (αλλά προσοχή στον ήλιο! Η Σέριφος, αν και βραχώδες κυκλαδονήσι, είναι γ-ε-μ-ά-τ-η αρμυρίκια. Αλλού, χε-χε, βολευτείτε με ομπρέλες)
  2. θάλασσα (καλά, ας μη συνεχίσουμε έτσι 🙂 )
  3. μπυρίτσα/ουζάκι, κατά προτίμηση μεσημέρι μετά από εξαντλητικό κολύμπι, στη σκιά, βλέποντας θάλασσα, ανασαίνοντας θάλασσα (το βράδυ προτιμώ φεγγαράδα και καλό κρύο λευκό κρασί ή τζιν-τόνικ)
  4. απογευματινή βόλτα στα σοκάκια της χώρας (ποιας χώρας άραγε… 🙂 )
  5. πολύ μουσική, κατά προτίμηση ροκ και ρέγγε (την τελευταία την έχω συνυφασμένη με νησιά και καλοκαίρι – τα νησιώτικα, όταν είναι αυθεντικά και όχι συρτοτσιφτετέλια του κερατά, τα γουστάρω πολύ σε πανηγύρια και ειδικά αν κάτσει κάνας μάγκας πιτσιρικάς επισκέπτης που ανακατεύεται με τους ντόπιους βιολιτζίδες κι αρχίζουν οι ρακές και τα παντρέματα των μουσικών δρόμων… όλα τα λεφτά!)
  6. Αν μιλάμε για Αθήνα, βόλτες κάτω απ’ την Ακρόπολη και στο Γκάζι, θερινά σινεμά, συναυλίες και ..μέτρημα των ημερών για αναχώρηση
  7. Κατάστρωμα
  8. Κάμπινγκ (για αποδράσεις εκτός Σερίφου)
  9. Θάλασσα (την ανέφερα; )
  10. Δεν ξέρω.. πρέπει να είναι δέκα;

I’ m still in love – Marcia Aitken