Αρχείο για Θανάσης Παπακωνσταντίνου

δεν μπορώ άλλο, θανάση!

Posted in φωνή τρελού εν τη ερήμω, η ζωή στη σκακιέρα with tags on 17 Μαρτίου, 2009 by trelos

Η πρώτη φορά που είδα το Θανάση Παπακωνσταντίνου ζωντανά ήταν στα παλιά νταμάρια της Πετρούπολης, παρέα με το Μάλαμα και τον Αγγελάκα, σε συναυλία αλληλεγγύης προς τους Ζαπατίστας και τα χωριά της Τσιάπας, το 2003.

Στην είσοδο, χαμός από νεαρόκοσμο στα μαύρα. Ε, καλά, σκέφτηκα, αντιεξουσιαστές και ροκάδες, ούτε που θα τον ξέρουν το Λαρισαίο.
Μέγα λάθος, φυσικά, το οποίο διορθώθηκε άμα τη ενάρξη της συναυλίας. Αγάπη στο Γιάννη, αγάπη στο Σωκράτη, σεισμός στο Θανάση. Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου. Ένα θέατρο να τραγουδά «μια νύχτα  θα ‘ρθει από μακριά, αμάν, αμάν..» Πού κυκλοφορούσαν όλοι αυτοί τον υπόλοιπο χρόνο;

Χαιρόμουν να φαντάζομαι τους ξερόλες των εταιριών και των μίντια να σκίζουν τα «πτυχία» τους: «πού; στη Λάρισα; και τραγουδά ο ίδιος; χα, χα, ερωτικοί στίχοι θεωρούνται αυτοί; άκλαυτος θα πάει ο μάγκας…»

Δυο χρόνια αργότερα, μέσα στο πιο σκοτεινό καλοκαίρι, ψάχνοντας σανίδα στα κύματα, τον βρήκα ξανά, με τον καθαρτήριο λόγο και τη μπουζουκομάνα του, παρέα με τη Μάρθα Φριτζήλα και μια παρέα υπέροχων μουσικών να τραγουδά «πότε αλύγιστος και πότε χάρτινος, από τα θαύματα του κόσμου εξαρτημένος» και να μου κλείνει το μάτι. Μάγκας, πραγματικός. Ό,τι πιο κοντινό σε Διόνυσο ή σε… Διονύση. (Και ακριβώς απ’ τις κοινές περυσινές εμφανίσεις τους είναι ο «Πεχλιβάνης» στο βιντεάκι.)

Κι ένα τραγουδάκι ακόμα. Αφιερωμένο σ’ όλους τους δυνατούς άντρες και ειδικότερα

στους παλληκαράδες που έδωσαν μαθήματα δημοκρατίας στην Κωνσταντίνα Kούνεβα

στον μεγαλοεπιχειρηματία απ’ το χώρο της εκπαίδευσης που πληρώνει μπράβους να χτυπούν τον εραστή της πρώην γυναίκας του

στο Σωκράτη Κόκκαλη

Θανάσης Παπακωνσταντίνου, καντηλανάφτης

ο τίτλος της ανάρτησης από συναυλία, «ατάκα» ανώνυμου φαν
(πρόκειται, φυσικά, για το γνωστό στίχο απ’ το τραγούδι των Τζίμη Πανούση-Γρηγόρη Ψαριανού, Οι εκλογές)