Archive for the την τρέλα μου μέσα Category

Ελλάς, Ρημαγμένος Τόπος

Posted in ποιος ασχολείται;, την τρέλα μου μέσα, ασ' τον τρελό στην τρέλα του, κουβέντα να γίνεται, μαζί τα φάγαμε, ο ηλίθιος είσαι εσύ with tags on 12 Ιουνίου, 2013 by trelos
Advertisements

μπα?

Posted in την τρέλα μου μέσα on 3 Αύγουστος, 2011 by trelos

να ελπίζουμε ότι κάποιοι θέλουν επιτέλους να βρουν λύση;

χριστός επανέστη

Posted in την τρέλα μου έξω on 1 Μαΐου, 2011 by trelos

και το αιδοίο καλλωπίζεται

αιολικά πάρκα και εωλικά νούμερα

Posted in την τρέλα μου μέσα on 6 Φεβρουαρίου, 2011 by trelos

Για όποιον θεωρεί την προστασία του περιβάλλοντος -αλλά και την μερική έστω απεξάρτηση από τον υπ’ αριθμόν ένα παράγοντα πυροδότησης κρίσεων, το πετρέλαιο- ως πρώτη προτεραιότητα, το θέμα των αιολικών πάρκων (και, ειδικότερα, αυτού που θα αναλάβει το βάρος της τροφοδοσίας της πρωτεύουσας) δεν μπορεί να θεωρείται απλώς ως ένα πεδίο δράσης των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Και, επιτέλους, έλεος με τη Γυάρο και τη Μακρόνησο! Όλη η Ελλάδα τόπος ιστορικής μνήμης είναι. Λαϊκιστές του κερατά!

η επανάσταση είναι εδώ

Posted in την τρέλα μου μέσα on 2 Νοέμβριος, 2010 by trelos

Είχα πει ότι δεν θα γράψω για το τσιγάρο. Παρ’ ότι η προηγούμενη ανάρτηση φαινόταν να ζητά τη φυσική της συνέχεια. Αλλά ο φίλος μου ο Κώστας δεν μ’ αφήνει, ποστάρει τα βιντεάκια του και με τσιτώνει μεσημεριάτικα.

Δείτε αυτά τα βιντεάκια. Σπαταλήστε υπομονετικά 30-40λεπτά, ακούστε 10 τραγουδάκια λιγότερα, διαβάστε 10σελίδες λιγότερες απ’ το αγαπημένο σας βιβλίο, μπορείτε αν θέλετε και είστε λάτρης να το κάνετε καπνίζοντας την πίπα ή το πούρο σας ή κάνα-δυο τσιγάρα, είναι συγκλονιστικό. Συγκλονιστικό να βλέπεις μερικά απ’ τα καλύτερα μυαλά της χώρας να παθιάζονται και να επαναστατούν κατά της αντικαπνιστικής αδικίας. Ζατέλη, Μικρούτσικος, Κραουνάκης, Παπαχρήστος, Ψαριανός, Πανούσης κλπ μιλάμε για εθνική του «πνεύματος» (θα ήθελα πάρα πολύ κα Ζατέλη να μην τα βάλω τα γαμημένα τα εισαγωγικά, μόνο και μόνο για χάρη σας θα το ‘θελα..)

Το πρώτο που σκέφτηκα βλέποντας όλη αυτή τη συγκέντρωση πυρός (τη σπατάλη πυρός) ήταν ότι μου κάνουν πλάκα. Πλάκα, γιατί την περίμενα αυτή τη συγκέντρωση -όχι μόνο αυτή, μεγαλύτερη πολύ μεγαλύτερη περίμενα. Την περίμενα για τον Καλτεζά, την περίμενα για το Γρηγορόπουλο, την περίμενα για τους τρομονόμους, την περίμενα για τα μεγάλα σκάνδαλα -να βγουν οι ίδιοι οι πνευματικοί άνθρωποι και ν’ απαιτήσουν καταλογισμό ευθυνών, ισότητα, δικαιοσύνη- την περίμενα ενάντια στη χούντα της εκκλησίας που κάνει κάθε τόσο επίδειξη δύναμης ξεσηκώνοντας τους ετοιμόρροπους φανατικούς της, κωμικοτραγικό εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια εξόδου απ’ την εκπαιδευτική μιζέρια. Την περίμενα γενικώς.

Και ήλθε. Για το τσιγάρο. Διότι οι μεγάλοι μας επαναστάτες, οι της γεννιάς του Πολυτεχνείου (μέρες που ‘ρχονται) οι περιβόητοι, βίωσαν τον «τρόμο» και την αδικία στο πετσί τους. Απειλήθηκε το ραχατλίκι τους. Ξεχάσανε που φωνάζανε για τους αμερικάνους ότι διαλύουν τις επαναστάσεις με τα ναρκωτικά και με τους ίδιους τα βάζουν αμερικάνους που πάνε να τους κόψουν τώρα το νόμιμο ναρκωτικό τους.

Να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, αν και οι φίλοι μου εδώ περίπου την ξέρουν. Δεν είμαι καπνιστής. Μπορεί να απολαύσω κάποτε ένα πουράκι αλλά καπνιστής δεν είμαι. Πολύ περισσότερο δεν δηλώνω καπνιστής, το θεωρώ ηλίθιο και κακόγουστο. Το θεωρώ αν θέλετε ύβρη με την έννοια που έδιναν οι πρόγονοί μας. Καπνιστής δεν είναι ο καπνίζων. Καπνιστής είναι το ευθέως αντίστοιχο του αλκοολικού. Δεν έχει καμία διαφορά. Δυο άνθρωποι σκλάβοι ενός πάθους. Έχω δει καπνιστές να κριτικάρουν αλκοολικούς, είναι πραγματικά αστείο. Δεν θα δήλωναν ποτέ αλκοολικοί, ακόμα κι αν έφταναν να χρειάζονται μερικά μπουκάλια τη βδομάδα.Κι όμως, δηλώνουν καπνιστές. Γιατί; Είναι θέμα στερεοτύπου. Έχω ακούσει πολλούς να δηλώνουν: είμαι κάθετα αντίθετος στο διαχωρισμό των ουσιών διότι εναντιώνομαι σε οποιαδήποτε εξάρτηση. Και το λένε αυτό καπνίζοντας. Το λένε αυτό καπνίζοντας!

Θεωρώ το πρόσφατο αντικαπνιστικό μέτρο παράλογο και απαράδεκτο, για τους ίδιους περίπου λόγους που το θεωρούν και οι επαναστάτες του ιανού. Δεν θα εκστόμιζα όμως ποτέ όλες αυτές τις μεγαλοστομίες περί αντίστασης. Όχι όταν δεν το έχω κάνει για τις υποκλοπές ούτε για το σκάνδαλο της βουλευτικής ασυλίας ούτε για τις χίλιες δυο κρατικές αυθαιρεσίες ή για το δικαίωμα του αντιρρησία συνείδησης ή για το δικαίωμα-υποχρέωση του βιολόγου να διδάσκει στο παιδί μου τη θεωρία της εξέλιξης ή για την τηλεόραση που το βομβαρδίζει με αθλιότητες… Πολύ περισσότερο δεν θα εκστόμιζα όλες τις ηλιθιότητες που τόσοι έξυπνοι άνθρωποι άκουσα να εκστομίζουν. Για κυρίες που δεν έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν το φαγητό ή το ποτό τους χωρίς τη βρώμα της πίπας σας κύριε Μικρούτσικε (επειδή είναι μόνες…κάποτε γράφατε τραγούδια γι αυτούς που στέκονται απέναντι μόνοι, κύριε…) και για βλαμμένους που οριοθετούν τους εξωτερικούς χώρους, κύριε Ψαριανέ. Δεν είναι βεβαίως βλαμμένοι. Υπερβολικοί μπορεί. Υποκριτές, επίσης μπορεί. Αλλά όχι βλαμμένοι. Έχουμε χάσει το νόημα των λέξεων, κύριε πνευματικέ μας άρχοντα. Βλαμμένος είναι αυτός που έχει υποστεί πνευματική βλάβη (από τι, για σκεφτείτε το λίγο;) και παρότι γεννήθηκε έξυπνος και ελεύθερος κατάντησε ηλίθιος και σκλάβος.



ιδιοτελείς, ψωνάρες ή απλώς ηλίθιοι;

Posted in την τρέλα μου μέσα on 6 Οκτώβριος, 2010 by trelos

παραδέχομαι ότι ο τίτλος -που αφορά τη συμπαθή τάξη των φιλολόγων- και προβοκατόρικος είναι και αδικεί τεράστια μερίδα συναδέλφων η οποία αναγνωρίζει το πρόβλημα και διαμαρτύρεται από χρόνια

δυστυχώς, το μόνο που έχει απομείνει σ’ αυτή τη χώρα-όμηρο των συντεχνιών είναι να ξεσπά κανείς την αγανάκτησή του κατά δικαίων και αδίκων, μήπως και θιχτούν κάποια στιγμή στο φιλότιμο οι πρώτοι κι αποφασίσουν να συγκρουστούν δυναμικά με τους δεύτερους

σημερινός διάλογος με τον υιό τρελό (ο οποίος πήγε πρωτάκι στο γυμνάσιο και -λόγω έφεσης στις γλώσσες, γενικώς, αλλά και αγάπης προς κάθε τι το αλλοτινό- είναι ενθουσιώδης απέναντι στα φιλολογικά μαθήματα) :

μπαμπά, ξέρεις, έχουμε κάθε μέρα στο πρόγραμμα αρχαία ελληνικά αλλά και νεοελληνική γλώσσα!

δηλαδή, δύο ώρες την ημέρα γλώσσα, ε;

ναι, βέβαια!

και παρ’ όλα αυτά, τα «παιδάκια» έρχονται στο λύκειο και δεν ξέρουν να μιλήσουν…και λένε «κύριε, γιατί μιλάτε αρχαία», επειδή αγνοούν τις μισές λέξεις που χρησιμοποιώ, λέξεις της δημοτικής βέβαια, πράγμα που σημαίνει ότι αγνοούν τόσο τα νέα ελληνικά όσο και -πολύ περισσότερο- τα αρχαία

α, καλά, σήμερα ένα παιδί ρώτησε «κυρία, τι θα πει καλότυχος;» …και στ’ αρχαία μόνο εγώ κι άλλα δύο παιδιά είχαμε μάθει τους κανόνες τονισμού

δεν με παραξενεύει καθόλου… εδώ δεν ξέρουν τι θα πει «καλότυχος» κι έχουμε την απαίτηση να μάθουν πού έμπαινε κάποτε η περισπωμένη

τώρα έχουμε να μάθουμε τις δασυνόμενες λέξεις

τι εννοείς να τις μάθετε; απέξω;

φυσικά

μάλλον δεν θα κατάλαβες καλά

τι λες καλέ! έχω ήδη μάθει τις μισές: αβρός, άγιος, αγνός…

θα τρελαθώ! (..πάλι) -είκοσι χρόνια γκρινιάζω με τους δήθεν, τους χαρτογιακάδες ανόητους του υπουργείου και των ινστιτούτων που μας κοροϊδεύουν ότι θα πολεμήσουν τη γλωσσική πενία με περισσότερα αρχαία (αντί να τα περιορίσουν αυστηρά στη θεωρητική κατεύθυνση, άντε και κάποιες γενικές γνώσεις και μεταφράσεις επιγραμμάτων) αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι η διαστροφή τους έχει φτάσει στο σημείο να απαιτούν αποστήθιση των δασυνόμενων

αναπόφευκτα, θυμήθηκα ότι εγώ κάποτε τις ήξερα τέλεια, πολύ καλύτερα απ’ ότι θα τις μάθει ποτέ ο εξαιρετικά επιμελής υιός, μιας που τις χρησιμοποιούσα επί οκτώ χρόνια -και παρ’ όλ’ αυτά σήμερα αμφιβάλλω ακόμα και για το ήλιος ή για το ελλάς

αναπόφευκτα θυμήθηκα επίσης πόσο σιχαινόμουν τ’ αρχαία  (αργότερα μετάνιωνα, τι κρίμα -έλεγα- που δεν έμαθα μερικά απλά πραγματάκια ενώ είχα την ευκαιρία, κι ας ξέρω ότι δεν έφταιγα εγώ γι αυτό)

και πόσο σιχαινόμουν το σοφοκλή και τον πλάτωνα που τον έπιασα ύστερα ως φοιτητής και τον μελετούσα από μεταφράσεις

και πως -τελικά- αυτός ήταν ο αποφασιστικότερος λόγος για την επιλογή της θετικής κατεύθυνσης που ακολούθησα, αφήνοντας μια φιλόλογο, που στόλιζε τις εκθέσεις μου με εικοσάρια, δακρυσμένη…

τα λαμόγια

Posted in την τρέλα μου μέσα on 30 Σεπτεμβρίου, 2010 by trelos

δεν την έπιασα απ’ την αρχή την κουβέντα… κάτι για τα «λαμόγια που μας κατέστρεψαν» πήρε τ’ αυτί μου και περιμένω ν’ ακούσω για μίζες, ρεμούλες, καταπατήσεις ή για αφαιμάξεις ταμείων, ασφαλιστικό, μνημόνια κλπ -η συνέχεια με αποδιοργάνωσε τελείως

πελάτης: διακόσια ευρώ το τετραγωνικό! δηλάδή αν έχεις μια πενηντάρα, πάει δέκα χιλιάδες ευρώ τεκμήριο μόνο για την πισίνα -γι αυτό σου λέω ότι μας κατέστρεψαν!

ταμίας: σκέπασέ την

πελάτης: δεν κατάλαβες, για τις εσωτερικές πάνε τα διπλά: τετρακόσια το τετραγωνικό!

ταμίας: ΑΝ την ανακαλύψουν! θα μπούνε μέσα;

πελάτης: να μπούνε! μέσα έχει και δίκαννο… τα λαμόγια!

διάλογος απολύτως αυθεντικός, χίος, ταμείο της άλφα-μπανκ περιοχής αεροδρομίου, τετάρτη 29 σεπτεμβρίου 2010, εν μέσω οικονομικής κρίσης

ο πελάτης, ένας νέος, συμπαθητικός άντρας μιας κάποιας μόρφωσης… είπα να τον ρωτήσω «καλά το ότι σε κατέστρεψαν, το καταλαβαίνω… λαμόγια, όμως, από πού κι ως πού;»

τον ρώτησες; θα πεις -και απαντώ: όχι

τουλάχιστον τον ταμία τον γαμοσταύρισες; -όχι, γαμώ την τρέλα μου μέσα, όχι!