δημοψήφισμα #1

Η άποψή ότι η γενιά μου είναι η «γενιά της ευκολίας» έχει κατατεθεί κατ’ επανάληψη σ’ αυτόν εδώ το χώρο, τελευταία φορά λίγο πριν τα πράγματα αρχίσουν να ζορίζουν τόσο δραματικά ώστε να καταστεί καίριο το ερώτημα, πώς αντιδρά η μοσχοαναθρεμένη πριγκηπέσσα όταν νιώσει το παλούκι στο ροδαλό κωλαράκι της. Προφανώς με πανικό. Απόλυτο.

Στην αρχή αρνείται να πιστέψει ότι αυτό συμβαίνει. Κάποια στιγμή, συνειδητοποιεί ότι το παλούκι είναι εκεί αλλά αρνείται να πιστέψει ότι ανήκει σε κάποιον ο οποίος συνεχίζει (και θα συνεχίζει) να το σπρώχνει όλο και βαθύτερα. Ύστερα, αρχίζει ο αληθινός πόνος. Η πριγκηπέσσα θυμώνει κι αρχίζει τον μπήχτη στα βρισίδια και στα γιαούρτια, οπότε αυτός της λέει: αν πραγματικά δεν θέλεις το παλούκι μου, μπορείς απλά να το πεις, αλλά να ξέρεις ότι το βγάλσιμό του θα πονέσει περισσότερο. Τι αποφασίζει λοιπόν; Πανεύκολο, θα πείτε. Αποφασίζει να βγάλει το παλούκι, εδώ και τώρα, ε; Κρίμα που είστε τόσο αφελείς. Μια τέτοια απόφαση είναι βεβαίως λογική και αυτονόητη για ανθρώπους αποφασιστικούς και θαραλέους, όπως εσείς, όχι όμως και για την καλομαθημένη πριγκηπέσσα μας, τη εθισμένη στην ευκολία. Αυτήν που έχει συνηθίσει να απειλεί, να γλύφει ή να πληρώνει για να λύνονται τα προβλήματά της από άλλους.

Και συ, σ’ αυτή τη γενιά δεν ανήκεις -θα πείτε- καλομαθημένε τρελέ; Και τώρα ακούγεσαι -επιτέλους- θυμωμένος, προφανώς γιατί ένιωσες κι εσύ το παλούκι στο κωλαράκι σου, σωστά; Όχι βέβαια. Διότι μπορώ, ό,τι ώρα θέλω, να γυρίσω στο βιομήχανο μπαμπά που επιμελώς σας έκρυβα ολ’ αυτά τα χρόνια. Ή να υποκύψω σε κάποια από τις δεκάδες πιεστικές και χρυσοπληρωμένες προτάσεις των παραγωγών να κάνουν τη ζωή μου ταινία. Όμως, πριν συμβεί αυτό, αισθάνομαι την υποχρέωση απέναντι στη θεά της λογικής να πω δυο λόγια για όλες τις μπούρδες που είχα βγάλει δύο χρόνια απ’ τη ζωή μου και -για τιμωρία- τις λούζομαι τώρα μαζεμένες. Καλά το καταλάβατε. Απέκτησα -ο μαλάκας- ξανά τηλεόραση.

Χάρη σ’ αυτήν μαθαίνω ότι η (πανούργα ή ανισόρροπη, διαλέγετε και παίρνετε) κυβέρνηση -χρησιμοποιώντας ως δούρειο ίππο κάποιο υποτιθέμενο δημοψήφισμα- προσπαθεί να εκβιάσει και να διχάσει το λαό. Αυτό το λαό-ζηλευτό υπόδειγμα σύμπνοιας και ομοψυχίας.
Χάρη σ’ αυτήν μαθαίνω επίσης ότι η (τελικά, ανισόρροπη) κυβέρνηση επέλεξε αυτήν ακριβώς την πλέον ακατάλληλη συγκυρία για ν’ αντικαταστήσει εν μία νυκτί σύσσωμη την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων με σκοπό την κατοχύρωση παγκόσμιας πρωτοτυπίας και μια θέση στο βιβλίο Γκίνες.
Και δεν ακούω κανέναν να συνδυάζει τα δύο παραπάνω γεγονότα για να καταλήξει στο μόνο λογικό συμπέρασμα, ότι δηλαδή αν η κυβέρνηση προσπαθεί να εκβιάσει κάποιον, θα πρέπει να πρόκειται για κάποιον που έχει τη δύναμη να στρέψει το στρατό εναντίον της, κάποιον -μ’ άλλα λόγια- που έχει λόγους και τακτική να παράγει πραξικοπήματα. Αυτό λέει η απλή λογική. Το άλλο που λέει η απλή λογική είναι, αντί να κάθεσαι να συζητάς για τις προθέσεις του μπήχτη με τον κώλο σου παλουκωμένο, ν’ αρχίσεις ν’ αναρωτιέσαι τι θα κάνεις με το παλούκι. Αυτό λέγεται ευθύνη, πριγκηπέσσα, μια λέξη ολίγον ντεμοντέ (πασσέ, όπως έμαθες να λες) αλλά ξαφνικά επίκαιρη. Εκτός αν τη βρίσκεις μαζί του. Τότε πάω πάσσο.


Advertisements

2 Σχόλια to “δημοψήφισμα #1”

  1. Ομόψυχα συνυπογράφω με μοιρασμένο το θυμό γι’ αυτό το συστηματικό διχασμό. Όχι για το συστηματικό βιασμό, αυτόν εντέλει τον συνηθίσαμε – γιατί συμφωνώ απόλυτα ότι πολύ πολύ συχνά τα βρίσκει μια πριγκιπέσσα μ’ ένα μπήχτη, άσχετα με το τι διαλαλεί, κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η ουσία του πράγματος. Δεν ξέρω πόσο πιο βαθιά προς τον πάτο πρέπει να φτάσει κανείς (για να εμπεδώσει τι) – η πριγκιπέσσα μας όμως για μια ακόμη ιστορική φορά έχει αρχίσει να υποψιάζεται το δικό της.
    Την αγάπη μου σου στέλνω καλό μου γειτονόπουλο, ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες :*

    • Τη δική μου αγάπη σου επιστρέφω γειτονοπούλα μου. Ξέρεις, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς το χειρότερο απ’ όλα είναι το απογοητευτικό «όλοι για κανέναν κι ο καθένας για πάρτη του», που θα ‘λεγε κι ο Δουμάς
      Καλό βράδυ, φιλιά πολλά :*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: