πού σταματούν οι θυσίες, μεσιέ ντεκάρτ;

Στην αποδοχή της λιτότητας μέχρι του ορίου της απλής επιβίωσης (για κάποιους -της δύσκολης ή και αμφίβολης επιβίωσης για κάποιους άλλους) ως αναγκαίο κακό, προσβλέποντας σε καλύτερες μέρες; Ακούγεται τίμιο και υπεύθυνο. Στον περιορισμό των καταναλωτικών σπαταλών; Μέσα κι εγώ. Στην αλλαγή ψυχαγωγικών/»αποδραστικών» συνηθειών; Μαζί σας.

Ή μήπως στο απόλυτο αδιέξοδο, στην υποτέλεια, στο νέο Μεσαίωνα;

Παρακολουθώ εδώ και καιρό φωνές ανθρώπων που εκτιμώ για το ήθος, την τόλμη και τη συνέπεια -όπως οι Ροΐδης/Λασκαράτος, Αταίριαστος, Motorcycle boy (αναφέρω μόνο τους δικτυακούς)- να αρθρώνουν έναν ψύχραιμο πολιτικό λόγο για του ρεαλισμού το αληθές και για την, ελλείψει άλλης, ανάγκη αποδοχής μιας ορθολογικής αν και οδυνηρής λύσης. Και αναρωτιέμαι.

Αναρωτιέμαι, διότι η Ιστορία είναι μεγάλο καζάνι και μερικές φορές το να προσπαθείς να κρατήσεις το καπάκι κλειστό δεν είναι ούτε ρεαλιστικό ούτε έξυπνο.

Αναρωτιέμαι, διότι όσο αληθεύει ότι η αντιμνημονιακή κριτική δεν συνοδεύεται από πειστικές εναλλακτικές λύσεις, άλλο τόσο αληθεύει και ότι οι «φωνές της λογικής» αδιαφορούν πεισματικά για τις αναλύσεις που υποστηρίζουν ότι αυτός ο δρόμος δεν οδηγεί πουθενά -και πάντως όχι σε αντιστροφή της παρούσας κατάστασης.

Θεωρώ απίθανο έως αδιανόητο να υπάρχει άνθρωπος που ασχολείται με τα παραπάνω χωρίς να έχει δει το Memoria Del Saqueo του Solanas, εγώ έτσι κι αλλιώς το παραθέτω στο τέλος. Θεωρούμε άραγε την περίπτωση της χώρας μας τόσο διαφορετική απ’ της Αργεντινής; Θα ήθελα ν’ ακούσω τα επιχειρήματα, πέραν της γνωστής ανοησίας περί ευρωπαϊκής ένωσης.

Κι αναρωτιέμαι, επί πλέον, διότι μέσα στον καθέναν από μας υπάρχει μια τρομερή φυσική δύναμη: η άρνηση του ακατονόμαστου, αυτή που μας κάνει να λέμε «δεν συμβαίνει» μπροστά σε μια αβάσταχτη απώλεια. Και διότι υπάρχουν πάντα εκείνοι που γνωρίζουν πώς να εκμεταλλεύονται προς όφελός τους αυτές τις φυσικές δυνάμεις-αδυναμίες.

Θα πείτε τώρα, πέρα απ’ το να αναρωτιέσαι και να κάνεις τον τρελό, εσύ τι υποστηρίζεις; Μας έβαλες και το μπανεράκι των αγανακτισμένων.. από κει βρε αφελή περιμένεις τη σωτηρία;

Δεν περιμένω καμιά σωτηρία. Τίποτα το τόσο εύληπτο και παρηγορητικό, τουλάχιστον. Διαφωνώ όμως με συνοψίσεις του τύπου «απολιτικό κίνημα, τελεία». Διότι δεν είναι απολιτικό και μάλλον δεν είναι καν κίνημα. Εγώ το λέω το μεγαλύτερο (μετά την αποχώρηση των Ισπανών) νυφοπάζαρο της Ευρώπης. Χωρίς να έχω τίποτα εναντίον των νυφοπάζαρων.

Οι τροχοί της Ιστορίας χρειάζονται ενέργεια για να κινηθούν. Και δεν θα την πάρουν απ’ την υπερλειτουργία των εγκεφάλων μας, όσο ασκημένοι και όσο ευφυείς κι αν είναι αυτοί.

Argentina from www.aformi.gr on Vimeo.

Advertisements

4 Σχόλια to “πού σταματούν οι θυσίες, μεσιέ ντεκάρτ;”

  1. δεν ξἐρω σε ποιόν τελικά χρωστάμε ,στους θύτες ή στα θύματα ,την ολοφάνερη απαίτηση για πραγματική δημοκρατία ,κι ας ενδιαφέρει για την ώρα τους πολύ λίγους,κι ας μοιάζει ακόμα σαν μια ακόμα ουτοπία,κι ας αποδειχτεί στο τέλος ότι ήταν τελικά,αρκεί που άρχισαν κάποιοι να σκέφτονται σοβαρά ότι το παρόν πολιτικό σύστημα πρέπει να ενταφιαστεί μια για πάντα!

  2. Είχαμε νομίζω ξανακάνει παλαιότερα μια σύγκριση με την Αργεντινή, κι εμένα προσωπικά μου φαίνεται τόσο ταιριαστή όσο και σοφή. Στέκομαι σ’ αυτή την τρομερή φυσική δύναμη που τόσο εύστοχα αναφέρεις, αγαπημένε γείτονα. Είναι η δύναμη της τροχοπέδης, του στρουθοκαμηλισμού και της άγνοιας. Που φυσικά οδηγεί ευθεία στην απώλεια.
    Να είσαι καλά, συμμερίζομαι τις σκέψεις και τους φόβους σου. Καληνύχτα :*

    • γειτονοπούλα μου, η ταινία αυτή τα λέει όλα, αλλά δυστυχώς είναι σαν τον wicked messenger του ντύλαν

      να είσαι καλά κι εσύ κει πάνω στον -εσχάτως- επίσης ταραγμένο βορρά :*

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: