public enemies

Ας φανταστούμε έναν τύπο, έναν “θείο”. Του αρέσει να παίρνει μικρά κοριτσάκια στα γόνατά του. Μερικές φορές του αρέσει να κάνει πιο τολμηρά πράγματα μαζί τους. Κάποτε παρέσυρε ένα, θά ‘ταν δεν θά ‘ταν δέκα χρονών, κάπου απόμερα και του έταξε διάφορα αν δεχόταν να παίξουν ένα παιχνίδι. Στο τέλος το απείλησε να μην πει πουθενά τίποτα. Ανατριχιάσατε; Ίσως όμως να μην τον έκανα αρκετά αποκρουστικό. Ίσως δεν τόνισα ότι πρόκειται για έναν “εγκληματία” κατά συρροήν. Αυτοί οι τύποι συνήθως δεν σταματάνε. Μια φορά έμπλεξε, όταν στρίμωξε μια δωδεκάχρονη. Πού να φανταστεί, πού να καταλάβει το “διεστραμμένο” μυαλό του τη διαφορά που μπορεί να επιφέρει στο μέγεθος της αντίστασης μια μικρή αύξηση της ηλικίας! Αναγκάστηκε ν’ ασκήσει βία. Το χειρότερο ήταν μετά που η μικρή έκλαιγε. Της είπε να μην είναι ανόητη και να μην πει τίποτα γιατί θα γίνει ρεζίλι κι ούτε που θα την πιστέψουν. Μπορεί και να ‘νιωθε απαίσια, μπορεί και να τον έπνιξε μια επιθυμία αυτοτιμωρίας. Μπορεί και να ορκίστηκε ότι δεν θ’ αφήσει να ξανασυμβεί ξέροντας ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του.

Πάμε λίγο παραπέρα; Ας φανταστούμε τον τύπο της προηγούμενης παραγράφου, μόνο που τώρα όπου “κοριτσάκια” θα διαβάζουμε “αγοράκια”. Φρίκη. Να δοκιμάσω περισσότερο τις αντοχές σας; Κάποιος που κάνει κατάχρηση εξουσίας. Ένας αστυνομικός. Ένας δάσκαλος. Ένας ιερέας ίσως;

Γιατί σας ταλαιπωρώ βραδιάτικα (πρωινιάτικα); Πριν λίγο κλείσατε τις ειδήσεις αηδιασμένοι κι είπατε να χαλαρώσετε λίγο στου τρελού, “βαλτός” είναι και δαύτος; Εντάξει, λοιπόν, ας αλλάξουμε λίγο.

Είναι ένας τύπος, κύριος, αξιοπρεπέστατος, με τη φαλακρίτσα του (ξεκίνησε προσθετικές), με το στομαχάκι του (ξεκίνησε γυμναστήριο), τη γυναικούλα του, τα παιδάκια του, μπορεί και την ερωμένη του, δεν ξέρω, φανταστείτε τον όπως θέλετε. Δουλεύει σε μεγάλη εταιρεία τροφίμων (θα ‘λεγα βρεφικών τροφών, αλλά ας μην το “κιτρινίσουμε” περισσότερο.) Ξέρει ότι εκεί μέσα τα πράγματα δεν είναι πολύ “καθαρά”, το γάλα-σκόνη που χρησιμοποιούν δεν είναι ακριβώς γάλα και κάτι μετρήσεις που θάφτηκαν δείξαν μικροποσότητες τοξικών, εντάξει, αυτός ένας απλός χημικός είναι, αναλώσιμος, μήπως αν αντιδράσει θ’ αλλάξει και τίποτα; Άσε που -υποψιάζεται ότι- γι’ αυτό είναι ο μισθός έτσι “στρογγυλός”, σ’ ένα χρόνο μέσα άλλαξε το κορόλα με το λέξους και το διαμερισματάκι στη Νέα Σμύρνη μ’ ένα πολυτελές νεόδμητο στη Βάρκιζα. Θα μπορούσαμε να το πάμε και λίγο πιο μακριά: όπου “απλός χημικός” να διαβάσουμε “υπεύθυνος τμήματος”, “διευθύνων σύμβουλος”, “γενικός επιθεωρητής” και όπου “αν αντιδράσει”, να διαβάσουμε “όποιον αντιδράσει θα τον λιώσει, θα τον γαμήσει, θα τον κάνει να μετανιώσει την ώρα που γεννήθηκε.”

Πάλι θα γίνω ενοχλητικός, το ξέρω, αλλά έχω ένα ερώτημα, κουβέντα να γίνεται. Ποιος είναι ο πραγματικά “κακός” τύπος, αυτός που θα του άξιζε αν μπορούσες να τον λιώσεις σα σκουλήκι. Έχω ένα συνάδελφο και πρώην εργοδότη -σκεπτόμενος, “καλός” άνθρωπος, τον θεωρώ φίλο, τον έχω ακούσει να λέει: “δεν μπορώ να φανταστώ χειρότερο κτήνος από έναν παιδεραστή..γι’ αυτούς θα έπρεπε να υπάρχει μόνο η ποινή του θανάτου.” Ο ίδιος, μέσα στη μικρή του επιχείρηση ήταν (είναι φαντάζομαι ακόμα) φιγούρα πατρική. Τόσο πατρική που μου ‘χει τύχει να πιάσω ειρωνικά βλέμματα, αν και η πλειοψηφία μαθητών και (κυρίως) μαθητριών τον υπεραγαπά και δικαίως.

Δεν θέλω επί του παρόντος να το πάω πιο μακριά. Ίσως ασχοληθώ με το στερεότυπο “παιδεραστής” διεξοδικότερα σε επόμενο ποστ. Για την ώρα περιορίζομαι στο στερεότυπο “δημόσιος κίνδυνος”. Ποιος είναι; Τις δεκαετίες του ’50-’60 ήταν οι κομμουνιστές. Στα ’70-’80 οι πρεζάκηδες κι οι “έμποροι του θανάτου”. Ύστερα ήρθαν οι παιδεραστές και -προσφάτως- οι τρομοκράτες. Αν εξαιρέσουμε τους εμπόρους ναρκωτικών, σπανίως η κοινωνία δείχνει να “ανατριχιάζει” στην ιδέα των ανθρώπων που θυσιάζουν σκοτώνοντας αθόρυβα στο βωμό του κέρδους. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή μια τέτοια συμπεριφορά είναι οργανωμένη και εξηγήσιμη; Επειδή κατευθύνεται ισότιμα και δημοκρατικά εναντίον του κοινωνικού συνόλου χωρίς τον κίνδυνο του αβάσταχτου στιγματισμού; Αν κάποιος σούπερ-βιαστής στο μέλλον βρει τον τρόπο να βιάζει ταυτόχρονα όλες τις γυναίκες της ενορίας, θα τρομάζει την κυρά μου εξίσου;


την χαρούμενη εικόνα βρήκα εδώ

Advertisements

11 Σχόλια to “public enemies”

  1. Έτσι είναι όπως τα λες,Τρελέ μου!Όταν σκοτώνεις έναν είσαι φονιάς,όταν σκοτώνεις χιλιάδες είναι παράπλευρη απώλεια,αναγκαίο κακό,Ιστορία κ.ο.κ

    φιλί απολύτως ιδιωτικό 😉

  2. Σκέψου, ψυχή μου, έναν τέτοιο τύπο, να τον βγάζουν οι ειδήσεις λέγοντας «αυτός είναι ένας από τους βασικούς υπεύθυνους του σκανδάλου που σίγουρα έχει κοστίσει τη ζωή σε πολλούς συνανθρώπους μας..δεν έχουμε λίστα θυμάτων να σας παρουσιάσουμε, είναι -δυστυχώς- ανώνυμα». Και, στο καπάκι, να βγάζουν γνωστούς και γείτονες που να λένε «ήταν τόσο ήσυχος, καλόκαρδος κι ευγενικός -πέσαμε από τα σύννεφα!»

    το έκανα δημοσιογραφική φαντασία, έτσι;

    φιλί απολύτως ενδοτικό 😉

  3. Όταν εσύ κάνεις κάτι…φαντασία, έχει απόλυτο ενδιαφέρον! 😉

    φιλί φανατικής θαυμάστριας 🙂

  4. φιλί ερυθριάζοντος τρελού :* 🙂

  5. αυτό το «να τον λιώσεις σα σκουλίκι»πολύ το σκέφτομαι τελευταία,πολλαπλασιάστηκαν και αποθρασύνθηκαν οι βιαστές!

  6. κώστα, δεν ξέρω αν πολλαπλασιάστηκαν οι βιαστές, εκείνοι που σίγουρα πολλαπλασιάστηκαν είναι οι βιασμένοι…το ίδιο λέμε θαρρώ

  7. ..κι ακολουθούν έπειτα τα φιλολογικά περί θανατικής ποινής, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, παρεξηγημένων καταστάσεων και ‘θυμάτων των περιστάσεων’. Αρκετά με την κατανόηση της πολυθρόνας, ας προχωρήσουμε κάποια στιγμή λίγο πιο πέρα από το «όλα εντάξει στη δική μου αυλή» κι ας κοιτάξουμε τις τραγωδίες μας απ’ τη σκοπιά οποιουδήποτε παιδιού, οικογένειας και αληθινών θυμάτων. Ευτυχώς που δεν στέκεσαι στα «χαρούμενα», αγαπημένο γειτονόπουλο. Φιλιά κυριακάτικα, από κείνα τα μελαγχολικά σαν τις Κυριακές (μου) :*

    • ας υπήρχε έστω η «κατανόηση της πολυθρόνας»…αυτό το έπιπλο το βασανισμένο, μύξες, σάλια κι άναρθρες κραυγές το κοσμούν συνήθως

      φιλάκια μελαγχολυτικά από μένα, γειτονοπούλα μου, καλό σου βράδυ :*

  8. Φιλάκια μελαγχολυτικά.
    Τέλειο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: