ιδιοτελείς, ψωνάρες ή απλώς ηλίθιοι;

παραδέχομαι ότι ο τίτλος -που αφορά τη συμπαθή τάξη των φιλολόγων- και προβοκατόρικος είναι και αδικεί τεράστια μερίδα συναδέλφων η οποία αναγνωρίζει το πρόβλημα και διαμαρτύρεται από χρόνια

δυστυχώς, το μόνο που έχει απομείνει σ’ αυτή τη χώρα-όμηρο των συντεχνιών είναι να ξεσπά κανείς την αγανάκτησή του κατά δικαίων και αδίκων, μήπως και θιχτούν κάποια στιγμή στο φιλότιμο οι πρώτοι κι αποφασίσουν να συγκρουστούν δυναμικά με τους δεύτερους

σημερινός διάλογος με τον υιό τρελό (ο οποίος πήγε πρωτάκι στο γυμνάσιο και -λόγω έφεσης στις γλώσσες, γενικώς, αλλά και αγάπης προς κάθε τι το αλλοτινό- είναι ενθουσιώδης απέναντι στα φιλολογικά μαθήματα) :

μπαμπά, ξέρεις, έχουμε κάθε μέρα στο πρόγραμμα αρχαία ελληνικά αλλά και νεοελληνική γλώσσα!

δηλαδή, δύο ώρες την ημέρα γλώσσα, ε;

ναι, βέβαια!

και παρ’ όλα αυτά, τα «παιδάκια» έρχονται στο λύκειο και δεν ξέρουν να μιλήσουν…και λένε «κύριε, γιατί μιλάτε αρχαία», επειδή αγνοούν τις μισές λέξεις που χρησιμοποιώ, λέξεις της δημοτικής βέβαια, πράγμα που σημαίνει ότι αγνοούν τόσο τα νέα ελληνικά όσο και -πολύ περισσότερο- τα αρχαία

α, καλά, σήμερα ένα παιδί ρώτησε «κυρία, τι θα πει καλότυχος;» …και στ’ αρχαία μόνο εγώ κι άλλα δύο παιδιά είχαμε μάθει τους κανόνες τονισμού

δεν με παραξενεύει καθόλου… εδώ δεν ξέρουν τι θα πει «καλότυχος» κι έχουμε την απαίτηση να μάθουν πού έμπαινε κάποτε η περισπωμένη

τώρα έχουμε να μάθουμε τις δασυνόμενες λέξεις

τι εννοείς να τις μάθετε; απέξω;

φυσικά

μάλλον δεν θα κατάλαβες καλά

τι λες καλέ! έχω ήδη μάθει τις μισές: αβρός, άγιος, αγνός…

θα τρελαθώ! (..πάλι) -είκοσι χρόνια γκρινιάζω με τους δήθεν, τους χαρτογιακάδες ανόητους του υπουργείου και των ινστιτούτων που μας κοροϊδεύουν ότι θα πολεμήσουν τη γλωσσική πενία με περισσότερα αρχαία (αντί να τα περιορίσουν αυστηρά στη θεωρητική κατεύθυνση, άντε και κάποιες γενικές γνώσεις και μεταφράσεις επιγραμμάτων) αλλά δεν φανταζόμουν ποτέ ότι η διαστροφή τους έχει φτάσει στο σημείο να απαιτούν αποστήθιση των δασυνόμενων

αναπόφευκτα, θυμήθηκα ότι εγώ κάποτε τις ήξερα τέλεια, πολύ καλύτερα απ’ ότι θα τις μάθει ποτέ ο εξαιρετικά επιμελής υιός, μιας που τις χρησιμοποιούσα επί οκτώ χρόνια -και παρ’ όλ’ αυτά σήμερα αμφιβάλλω ακόμα και για το ήλιος ή για το ελλάς

αναπόφευκτα θυμήθηκα επίσης πόσο σιχαινόμουν τ’ αρχαία  (αργότερα μετάνιωνα, τι κρίμα -έλεγα- που δεν έμαθα μερικά απλά πραγματάκια ενώ είχα την ευκαιρία, κι ας ξέρω ότι δεν έφταιγα εγώ γι αυτό)

και πόσο σιχαινόμουν το σοφοκλή και τον πλάτωνα που τον έπιασα ύστερα ως φοιτητής και τον μελετούσα από μεταφράσεις

και πως -τελικά- αυτός ήταν ο αποφασιστικότερος λόγος για την επιλογή της θετικής κατεύθυνσης που ακολούθησα, αφήνοντας μια φιλόλογο, που στόλιζε τις εκθέσεις μου με εικοσάρια, δακρυσμένη…

Advertisements

8 Σχόλια to “ιδιοτελείς, ψωνάρες ή απλώς ηλίθιοι;”

  1. Ο υιός είναι από τους προνομιούχους!-καθότι για να μάθεις κάτι καλά σήμερα και να εκτιμήσεις την αξία του,πρέπει να έχεις έφεση σ’αυτό…διαφορετικά…τ’αποτελέσματα τα βλέπουμε καθημερινά!!!
    Εγώ εύχομαι στον τρελούτσικό σου καλή αρχή στο Γυμνάσιο και καλό κουράγιο!!!

    Η φιλόλογος φαντάζομαι έχει διαβάσει κείμενά σου,ε;

    φιλί παλατωνικό 😉

  2. ψυχούλα, ο υιός είναι προνομιούχος από πολλές απόψεις, αν σκεφτείς ότι μεγαλώνει χωρίς τηλεόραση (και όχι επειδή του επιβλήθηκε), όσο για κουράγιο, με βάση το βάρος που κουβαλά καθημερινά και αγόγγυστα στις πλάτες, φαίνεται να διαθέτει αρκετό

    η φιλόλογος διάβαζε αποκλειστικά τις εκθέσεις μου (ίσως και κανένα ποίημα από τα πρωτόλεια που έγραφα τότε)

    το …παλατωνικό φιλάκι πολύ γλυκό (μη μου πεις πως είναι μια πεζή μίξη πλατωνικού και πολυτονικού;)

    είτε υπονοεί ηχητικά την προστάτιδα θεά του, είτε τη βασίλισσα είτε την παλακίδα του, ο τρελός το επιστρέφει πολλαπλασιασμένο ..γουργουρίζοντας 🙂

  3. Kαλότυχος λοιπόν ο νεαρός σας, γείτονα.. Και σίγουρα θα είναι με τους γονείς που του έτυχαν – και σ’ ένα σχολείο που φλερτάρει με μια γλωσσική ανα(σ)τροφή. Μακάρι χίλιες φορές. Έχω ξεκινήσει εδώ και λίγες εβδομάδες μια ώρα Ελληνικών κάθε Πέμπτη εδώ κοντά, σ’ ένα παιδί που είναι μισός Έλληνας. Τον είχα διδάξει κάποτε όταν ήταν τεσσάρων (τώρα στα 15), αλλά ο Έλληνας (χωρισμένος) πατέρας του δεν του μιλάει ούτε λέξη στα ελληνικά. Η μητέρα Αγγλίδα, κι εκείνη φυσικά επέμενε γι’ αυτή την ώρα..
    Πιστεύω πως όποιος έμαθε τη γλώσσα συμπονετικά δεν τη λησμόνησε ποτέ. Ό,τι κι αν αποφασίσει ν’ ακολουθήσει αργότερα ο μικρός σας, η ευαισθησία της γλώσσας του θα τον συντροφεύει.
    Με αγάπη πολλή, καληνύχτα.

  4. γειτόνισσά μου, ο νεαρός μας μπορεί να είναι καλότυχος, αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των παιδιών δεν είναι

    μεγαλωμένα σε σπίτια όπου κανείς δεν τους μιλούσε («δεν έχει τίποτα να δεις η τηλεόραση;» συνήθισαν ν’ ακούνε) κι όπου κανείς δεν τα παρότρυνε στο διάβασμα διαβάζοντας ο ίδιος, πήγαν αργότερα σχολείο κι αντί να τα πλακώσουνε με ενδιαφέροντα, ζωντανά κείμενα κοντά στη λογική της ηλικίας τους, να λυθεί η γλώσσα και το μυαλό τους, τους πετάνε την Οδύσσεια, τους αρχίζουν στα αρχαία με τρόπο που τα αποπροσανατολίζει και τους δημιουργεί σύγχυση και, κάποια στιγμή, τα ρίχνουν και στην αρένα με Αντιγόνη στο πρωτότυπο μέχρι να εμπεδώσουν τα παιδιά την άποψη ότι το σχολείο είναι ένα βαρετό μέρος όπου οι μεγάλοι για κάποιο λόγο μας βασανίζουν με πράγματα που ενδιαφέρουν μόνον αυτούς, σε μια γλώσσα που καταλαβαίνουν μόνον αυτοί

    αν αρεσκόμουν στις συνωμοσιολογίες, θα έλεγα ότι κάποιοι επιχειρούν με ύπουλο και συστηματικό τρόπο να κάνουν τους νέους να μισήσουν την πολιτισμική κληρονομιά και τη γλώσσα τους και να στραφούν κάποια στιγμή ολοκληρωτικά στα γκρίκλις..γιατί να απορούμε που όταν τους δοθεί η ευκαιρία -όπως στον καλό κύριο που αναφέρεις- επιλέγουν να αποκοπούν τελείως;

    σίγουρα ο δικός σου νεαρός δεν κουβαλά τέτοια κόμπλεξ αφού διδάχθηκε τα ελληνικά με αγάπη (συμπονετικά, όπως όμορφα το λες) και είναι διπλά τυχερός ως δίγλωσσος, όμως πόσα είναι αυτά τα τυχερά παιδιά, ειδικά σ’ αυτή την έρμη τη χώρα τη γεμάτη ψώνια με ιδεοληψίες περί του δήθεν ένδοξου παρελθόντος;

    με αγάπη κι από μένα, πολλά φιλιά, καληνύχτα

  5. ..κι εσύ..άλλη ερωτεύτηκες άλλη παντρεύτηκες;
    μία απ΄τα ίδια κι εγώ!έχω όμως σε πρώτη θέση τα ευαγγέλιά μου που συχνά τα ανοίγω: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ,εκδόσεις του 62!
    Μεγάλη κουβέντα άνοιξες Αντώνη,είναι τόσο μεγάλη όσα και τα εγκλήματα που έχουν γίνει κατά καιρούς και συνεχίζονται μέχρι σήμερα και έχουν σαν στόχο πάντα τη συρρίκνωση της γλώσσας και την απομάκρυνση των παιδιών απ΄αυτήν!Μόνο οι καρδιές των παιδιών σαν το δικό σου θα τη διασώσουν ,κανένα σύστημα!
    Καλό σας κουράγιο και καλή του χρονιά εύχομαι.

  6. κώστα, πιο σωστά θα έλεγα ότι πολλές ερωτεύτηκα και μία παντρεύτηκα (και τώρα προσπαθώ να την πείσω ν’ ανεχτεί τις ερωμένες μου)

    οι μεγάλοι μου έρωτες ήταν η λογοτεχνία, η μουσική, τα μαθηματικά και η φιλοσοφία.. αργότερα (στα δεκαέξι μου) προστέθηκαν το θέατρο και η φυσική

    η δυνατότητα συστηματικής ενασχόλησης με την ποίηση και την πεζογραφία ή/και τη φιλοσοφία θα μπορούσαν να είναι ένα πολύ σοβαρό δέλεαρ -στην πραγματικότητα ούτε που το συζήτησα

    τα αρχαία ελληνικά μου φαίνονταν τότε τόσο απωθητικά (προς τα πού μουτζώνουμε; που έλεγε κι ο Κωνσταντάρας στο «υπάρχει και φιλότιμο») που επέλεξα πολύ εύκολα τον θετικό κλάδο που μου φαινόταν ως ο πλησιέστερος προς τη φιλοσοφία, δηλαδή τη φυσική

    τελικά υπάρχουν νομίζω δύο προβλήματα: το ένα είναι ο καθόλου ελκυστικός τρόπος διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών και το άλλο η παράλογη και συμπλεγματική εμμονή να συνδέουμε την κατανόηση της γλώσσας, της τέχνης και της ιστορίας μας με την καλή γνώση της αρχαίας.. με την ευκαιρία αυτού του ποστ έκανα μια πρόχειρη αναζήτηση μέσω γκουγκλ και προς κατάπληξή μου διαπίστωσα ότι τους ίδιους προβληματισμούς διατυπώνουν από χρόνια πλήθος φιλολόγων, μεταξύ των οποίων και κάποια «πρώτα βιολιά»

    φαίνεται ότι και σ’ αυτό το θέμα (βλέπε, θεωρία της εξέλιξης, σεξουαλική αγωγή κλπ) απαιτείται η πάροδος κάποιας ..ακαδημαϊκής πεντηκονταετίας

  7. Τρελιάρη φίλε, την ανωμαλία του συστήματος την ικανοποιούσα γράφοντας έκθεση με καθαρά μαθηματικό τρόπο. Καρμπόν πρόλογο, μερικές αιτίες και συνέπειες μεταποιημένες ανάλογα με το θέμα-αλλά παντού τα ίδια έγραφα-και χρησιμοποίηση στάνταρ εκφράσεων. Μετά δικαιολογούσα μέσα σε κάθε παράγραφο αυτά που ισχυριζόμουν και έδινα βάση στη συνοχή του κειμένου και στη σύνδεση των παραγράφων μεταξύ τους. Προσπαθούσα δηλαδή αυτό που έλεγε μια παράγραφος στο τέλος της να συνεχίζει με κάποιο τρόπο και στην επόμενη και πήγαινα σε άλλα… Τι θέλω να πω μ’ αυτό… Όχι ότι έγραφα τίποτα σπουδαίο, μαλακίες έγραφα αλλά ήταν πολύ καλά δομημένες. Έβλεπα τους άλλους που πελαγώνανε, έγραφαν καμιά δεκαριά σελίδες με την ιστορία της ζωής τους, και βγαίνουν οι βαθμοί στις πανελλαδικές-γύρω στο 16 είχα αν θυμάμαι καλά- (1η δέσμη γαρ!) κι οι άλλοι πάτωναν. Αυτό θέλανε απ’ το υπουργείο αυτό τους έδινα. Μετριότητα με δομή. Συμπέρασμα; Η φαντασία και η έκθεση ιδεών που είχαν πάει; Τα θυσίασα για τον βαθμό. Το ‘χω ξαναπεί αυτό…όταν σου φέρνουν Βενέζη σπίτι και σου λένε «διάβασέ το, θα σε βοηθήσει να γράψεις καλές εκθέσεις» τί να κάνεις. Αργότερα ανακάλυψα μόνος λίγη απ’ την αξία της γλώσσας

  8. κάπως έτσι κι εγώ φίλε μου, οι εκθέσεις μου ήταν μονίμως φιλολογικές απόπειρες και ασκήσεις ύφους -το σχολείο επευφημούσε και το φροντιστήριο ορυώταν: δεν θα κάνεις τίποτα έτσι, γράφε δομημένα! Μην ανησυχείτε, απαντούσα εγώ, τό ‘χω! και το είχα πράγματι, του δόμησα τον αδόξαστο κι ας ήταν ένα θέμα ονειρεμένο με τις σαμαρακικές στέγες και τις ψυχές των ανθρώπων, που ‘θελα ν’ αρχίσω να γράφω και να ξεχάσω και στίξεις και παραγράφους και πανελλήνιες… ευτυχώς αργότερα σοβαρεύτηκαν λίγο, το ‘καναν ανάλυση κειμένου και γλωσσικές ασκήσεις, πάει εκείνη η μεγαλομπούρδα «έκθεση ιδεών» που στην ουσία ήταν στερεοτυπικά αναπτυγμένο αναμάσημα στερεοτύπων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: