το ωραίο καλοκαίρι

αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο τραγούδι -και δεν εννοώ σε διάρκεια

θυμάμαι, τη δεκαετία του ’80 το ελληνικό τραγούδι ήταν μέσα μου ο αγαπημένος νεκρός -είχα στραφεί ολοκληρωτικά στο αγγλόφωνο ροκ, σίγουρος ότι ο Λάζαρος είναι πολύ καλά τακτοποιημένος στο μνήμα του κι ότι εγώ δεν διέθετα τις απαραίτητες νεκροφιλικές διαθέσεις για ν’ ασχοληθώ μαζί του

ύστερα ήλθαν τα τρομερά δίδυμα και δώσαν εκείνο το τεράστιο φιλί της ζωής -οι τελευταίοι που το είχαν κάνει πριν απ΄αυτούς ανήκουν στην κατηγορία «ιερά τέρατα»

ο Χάρης κι ο Πάνος μαζί με το Μάλαμα και τον Παπακωνσταντίνου είναι για μένα ο Βέγας, ο Ντένεμπ κι ο Αλταϊρ, το μεγάλο τρίγωνο του μετά το ’80 ελληνικού τραγουδιού

για τον Αργύρη Χιόνη θα πω μόνο τούτο: όλοι εμείς οι παλιότεροι που γνωρίσαμε τον Αστερίξ μέσα απ’ τις εκπληκτικές μεταφράσεις του θα πρέπει να του χρωστάμε ευγνωμοσύνη -πήρα να διαβάσω κάποια στιγμή κάνα δυο απ’ τα καινούργια της Μαμουθκόμιξ κι επεσα ..απ’ τα σύννεφα (θα ορκιζόμουν μάλιστα ότι από λίγο πιο πάνω πήρε τ’ αυτί μου και τα «γαλλικά» του Γκοσινύ..)

Ήταν ωραίο αυτό το καλοκαίρι
ήταν ωραίο αλλά και επικίνδυνο

Μια κάτασπρη τουρίστρια τα ‘φτιαξε με τον ήλιο
κοιμήθηκε μαζί του μέρες μήνες
σκούρυνε, αφομοιώθηκε απ’ το τοπίο
τώρα οι δικοί της την αναζητούν μέσω του Ερυθρού Σταυρού

Ένας παππούς που έκανε αμμόλουτρα
ξεχάστηκε θαμμένος μες την άμμο
όταν τον θυμηθήκανε μετά από μέρες
σηκώσαν το καπέλο του, δεν ήταν από κάτω

Ένα παιδί δαρμένο έγινε αχινός
αν τους βαστάει τώρα ας με ξαναδείρουν, είπε
πήρανε ο μπαμπάς κι η μαμά μαχαίρι και πηρούνι
και χωρίς να τρυπηθούν, του φάγαν την καρδιά

Βαθιά, ένα καράβι έμενε ακίνητο
ακίνητο ένα καλοκαίρι
φυσούσαν άνεμοι, φουσκώναν τα πανιά
δεν έλεγε να φύγει, τι περίμενε, τι περίμενε
κανείς δεν ξέρει
κανείς δεν ξέρει


Advertisements

4 Σχόλια to “το ωραίο καλοκαίρι”

  1. Τρελοταξιδευτή μου, υπέροχο το τραγούδι! (με τους Κατσιμιχαίους δεν γίνεται και διαφορετικά)
    Νοσταλγία μια δεκαετίας αξέχαστης από πολλέεεεεεεες πλευρές φαντάζομαι! 😉

    φιλί…ελληνικότατο :-)))

  2. Μοναδική επιλογή, γείτονά μου! Το ωραίο καλοκαίρι – κι ολόκληρη η μοναξιά του σχοινοβάτη – με συντρόφεψαν σε πολύ δύσκολους καιρούς, τότε που γκρεμιζόταν η δική μου προσπάθεια διατήρησης της οικογένειας που είχα στήσει. Μ’ αρέσει πάρα πολύ η ειρωνεία του συγκεκριμένου τραγουδιού, οι στίχοι-λεπίδες, η μουσικότητα όλου του δίσκου. Ποτέ δε σταμάτησα ν’ ακούω ελληνική μουσική, ακόμη κι όταν δεν ήταν εύκολο να την ακολουθώ. Φυσικά αγαπώ πολύ συγκεκριμένες δουλειές και σίγουρα καταλαβαίνεις το είδος τους. Το ωραίο καλοκαίρι – που μόνο ωραίο δεν ήταν – σαν ακίνητο καράβι περίμενε.. τι περίμενε.
    Φιλιά θαλασσινά σου στέλνω, φίλε μου Αντώνη

  3. τα ’80; δεκαετία ωραία μα και επικίνδυνη που θα λεγε κι ο Αργύρης 😉

    φιλί δεκαετίας (χωρίς δίχτυ) 🙂

  4. Ελένη, τι περιμένουμε όλοι μας; μεγάλη ερώτηση
    ειρωνία πράγματι (έως σαρκασμός) μα τόσο τρυφερή, αυτό το μοναδικό χαρακτηριστικό των τραγουδιών τους..

    χαίρομαι που είσαι κοντά σε θάλασσα γειτόνισσά μου -ξέρω ότι την κουβαλάς μέσα, καλό όμως είναι όταν υπάρχει και απέξω

    φιλιά μαστιχένια..το ξέχασα αυτό το άρωμα τις προάλλες 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: