Δεν τρομοκρατήθηκα ποτέ… (του Τζερεμέ)

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προσπάθησαν να επισκιάσουν με την τακτική τους μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα. Οι δημοσιογράφοι διέκοψαν την απεργία τους, αμέσως μόλις βρήκαν πρόσφορο έδαφος και με πολύωρα δελτία μετέδιδαν τα κάλπικα συλληπητήρια. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γιατί; Πόσες ώρες θα έπρεπε να είναι στον αέρα βλέποντας εδώ και καιρό εκατομμύρια πολιτών να επιβιώνουν στην εξαθλίωση; Δεν θυμάμαι να επέδειξαν τέτοιο ζήλο μετά από αυτοκτονίες υπερχρεωμένων πολιτών. Ούτε για τις χιλιάδες των εργατών που έχασαν τη ζωή τους τα τελευταία δέκα χρόνια στον εργασιακό τους χώρο λόγω ανεπαρκών συνθηκών ασφαλείας. Κι αν πάω παραπέρα…για τις χιλιάδες των παιδιών που δεν άντεξαν την ασιτία εξαιτίας του οικονομικού αποκλεισμού από τον δυτικό κόσμο. Γιατί εάν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι, όλα τα παιδιά του κόσμου είναι παιδιά μας. Θυμάμαι και παλιότερα, πριν πιαστεί η 17Ν. Μόνο αυτοί τρόμαξαν. Χατζηνικολάου και λοιποί μεγαλοδημοσιογράφοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες και όλοι όσοι φοβήθηκαν μήπως έρθει κι η σειρά τους. Προσωπικά και πιστεύω-αν και αυθαιρέτως-η συντριπτική πλειοψηφία του λαού ποτέ δεν τρομοκρατήθηκε από τη 17Ν. Για να το πούμε πιο πεζά…ποτέ δεν σκέφτηκα αν θα πρέπει να βγω έξω, που θα πρέπει να κινηθώ ή για οποιαδήποτε άλλη ενέργεια υπό τον φόβο μήπως και με χτυπήσει μια τρομοκρατική οργάνωση. Είμαι σίγουρος όμως ότι πολύς κόσμος δεν κοιμάται τα βράδια από τον τρόμο της επόμενης μέρας. Καθημερινώς συναντώ σκυμμένα κεφάλια, φοβισμένα βλέμματα, βιασμένες αξιοπρέπειες, τρομοκρατημένους από το καθεστώς πολίτες. Τότε προσπάθησαν να διαδώσουν ένα ψεύτικο αίσθημα φόβου. Ο λαός έβλεπε ότι στόχος ήταν οι δυνάστες. Τώρα βρήκαν ευκαιρία για άλλη μια σπορά τρόμου. Μιλούσαν για τυφλή βία και δολοφονικές επιθέσεις. Προσπάθησαν να πείσουν τον κόσμο ότι πλέον ο λαός σκοτώνει λαό. Ότι εργαζόμενος σκοτώνει εργαζόμενο. Ο ίδιος ο λαός όμως έχει πια δοκιμαστεί σε όλα αυτά. Έχει ξυπνήσει πια.
Έχει ξυπνήσει και μπορεί να διακρίνει τη μεγαλειώδη συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Και σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να κάνω μια σκληρή ερώτηση. Γιατί επιλέχθηκε να μεταδωθεί η ιστορία τριών ανθρώπων και όχι η ιστορία χιλιάδων; Το ξέρω ότι οι ζωές η αξία της ζωής δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος αλλά γιατί η εικόνα της ημέρας ήταν μια καμένη τράπεζα και όχι ένα πανοραμικό πλάνο διακοσίων σχεδόν χιλιάδων απεγνωσμένων ανθρώπων; Αν θα θέλαμε να αποφευχθεί ο χαμός των επόμενων τριών, τεσσάρων,…ανθρώπων, αυτή την εικόνα θα έπρεπε να εκπέμπουμε. Και ακόμη γιατί κανείς δεν είπε ποιοι ώθησαν το λαό, στη με τέτοιο τρόπο, διεκδίκηση της αξιοπρεπούς επιβίωσης; Μήπως το αίσθημα της αδικίας; Μήπως τα ατελείωτα ψέματα; Μήπως το γεγονός ότι αντί να αντιστραφεί η κατάσταση οδηγείται προς το χειρότερο;


Ο τρελός προσυπογράφει και συμπληρώνει: Ζούμε σε μια εξαιρετικά συντηρητική εποχή και σε μία από τις πλέον συντηρητικές κοινωνίες του δυτικού (ανεπτυγμένου, υποτίθεται) κόσμου. Και μέσα σ’ όλην αυτήν την συντηρητικούρα, το πλέον συντηρητικό κομάτι φαίνεται πως είναι οι επαγγελματίες συνδικαλιστές. Ποιον άλλο τρόπο αντίδρασης -λένε- έχει ο εργαζόμενος απ’ την απεργία; Δεσμεύομαι να κάνω ένα ποστάκι με μερικούς που μου ‘ρχονται πρόχειρα, εδώ θα περιοριστώ μόνο να ρωτήσω: μέσα στους -ανήμπορους να αντιδράσουν διαφορετικά- εργαζόμενους περιλαμβάνονται και οι δημοσιογράφοι; εεεεεε; Γεια σου καιρέ!

Advertisements

6 Σχόλια to “Δεν τρομοκρατήθηκα ποτέ… (του Τζερεμέ)”

  1. Πιστεύω πως το χρονικό πλαίσιο μιας απεργίας μετράει πολύ περισσότερο από την ίδια την απεργία. Ιδέα δεν έχω τι συμφέροντα παίχτηκαν πίσω από την αρχική απεργία των δημοσιογράφων – όσο για τη διακοπή της, το πράγμα μιλάει από μόνο του: τηλεθέαση, εντυπωσιασμός, επικοινωνιακός φασισμός. Οι Έλληνες δημοσιογράφοι ειδικά – με ελαχιστότατες εξαιρέσεις – βρίσκονται πάρα πολύ χαμηλά στην εκτίμησή μου, οπότε οι στάσεις κι οι πράξεις τους δεν μ’ εντυπωσιάζουν. Όσο για εκδότες, αρχισυντάκτες κι έγκριτους δημοσιογράφους που αβασάνιστα ρίχνουν μελάνι στους συναδέλφους τους, κατά τη γνώμη μου είναι οι μόνοι που έχουν τη δύναμη να φέρουν κάποιες αλλαγές στον κλάδο τους και να βάλουν μερικούς φραγμούς στο αληταριό – οπότε η «οργή» τους με αφήνει μάλλον αδιάφορη.

    Ίσως όμως για πρώτη φορά, εδώ και κάμποσα χρόνια, ο φόβος του σαθρού ελληνικού καθεστώτος να ξεπέρασε σε μέγεθος το φόβο του Έλληνα πολίτη. Μόνον όταν αντιστραφούν οι όροι και το θεριό φοβηθεί το Γιάννη, μόνο τότε ίσως αρχίσει ν’ αλλάζει η φορά του ανέμου. Μέχρι τότε, θα ζούμε σε κλίμα βίας, τρομοκρατίας και υποτέλειας.

    Σε χαιρετώ με πολλή αγάπη κι εκτίμηση, γείτονα

  2. μακάρι να ‘ναι έτσι, θαλασσάκι μου, αν και εδώ που φτάσαμε και με το χωροφύλακα που βάλαμε στο κεφάλι μας, το ποιος φοβάται ποιον δεν ξέρω αν μπορει να χρησιμεύσει πουθενά αλλού, πέραν του να μειωθούνε οι ρεμούλες και τα σκάνδαλα

    θα πεις, κάτι είναι κι αυτό…ίσως μια αρχή

    καλό βράδυ, γειτόνισσα, να είστε και να περνάτε καλά. φιλιά.

  3. Συμφωνώ κι εγώ με τον συντηρητισμό-αποτέλεσμα συγκεκριμένης τακτικής της άρχουσας τάξης από την εποχή του Μέγα Κωνσταντίνου. Δογματοποίηση των ιδεών-δημιουργία θεών, θρησκειών, οργανώσεων, ομάδων, κομμάτων+δημιουργία αξιωματούχων και επαγγεματικών στελεχών=συντηρητισμός για την διατήρηση της ισορροπίας.

  4. εναλλακτικούς τρόπους αντίστασης πέραν της απεργίας που δεν βλέπω να έχει και αποτέλεσμα σε εποχές που απολύεται κόσμος λόγω αναδουλειάς έχω αρκετούς στο μυαλό μου .Θα περιμένω την ανάρτησή σου (από φαντασία διαθέτεις σε περίσσεια )και θα συμπληρώσω.
    ( τον καιρό τον έψαχνα καιρό)

  5. τζερεμέ, θέλω και για το συντηρητισμό (ως διατήρηση της ισορροπίας) να κάνω ένα ποστ, αλλά πού χρόνος; ο συντηρητισμός είναι εγγεγραμμένος στα γονίδιά μας και μέχρι ένα βαθμό είναι απαραίτητος -το προβληματικό είναι να τον δαιμονοποιούμε (οι δυνάμεις της αντίδρασης κλπ κλπ) και ταυτόχρονα να στεκόμαστε εμείς ίδιοι ανάχωμα στις δυνάμεις της ανανέωσης

  6. κώστα, θα γίνει σύντομα, ευχαρίστως πάντως να συμπληρώσω εγώ αν βρεις τον καιρό που τόσον καιρό ψάχνεις:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: