οι γενιές της ευκολίας #1

Είναι μερικοί μήνες που καταφέρνω και επιβιώνω χωρίς τηλεόραση. Γλίτωσα κι απ’ τις διαφημίσεις κι απ’ τους τηλεμαϊντανούς. Φαντάζομαι τι θα γίνεται όλον αυτόν τον καιρό στα παράθυρα των καναλιών με τους «ειδικούς αναλυτές» και…όχι, και μόνο η σκέψη με κουράζει.

Αντί ν’ ακούω τον κάθε παπάρα κρυφοδιαπλεκόμενο σχολιαστή και τον κάθε αγράμματο δημοσιογράφο, προτιμώ να κάνω ένα πέρασμα απ’ τους συγκατοίκους μου, απ’ τις δικτυακές γειτονιές ανθρώπων που εκτιμώ τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και που εκφράζονται. Σας βεβαιώ ότι είναι πιο ενδιαφέρον, πιο εποικοδομητικό και επιπλέον τεράστια εξοικονόμηση χρόνου. Ας μην τους επισκέπτομαι συχνά. Ξέρω πως, όταν χρειαστώ την γνώμη τους, φτάνει να κάνω μια δεξιά στη μπάρα της σελίδας μου και ν’ αρχίσω να κατεβαίνω. Clic to clic. Αυτό αρκεί.

Κάπως έτσι διάβασα και για την «γενιά της αφθονίας» από τη συγκάτοικο εδώ και θυμήθηκα…

Θυμήθηκα, πιτσιρικάς στο δημοτικό… Οι γονείς μου, του εξαταξίου, ποτέ δεν ήλθαν να με βοηθήσουν σε τίποτε. Η μάνα μου μόνο στις αρχές -μέχρι να μάθω- με το ντύσιμο των βιβλίων. Αυτοκόλητο χαρτί κλπ Κι ο πατέρας μου, όταν δεν καταλάβαινα τη σημασία κάποιας λέξης, έλεγε «πιάσε τον τάδε τόμο της εγκυκλοπαίδειας», μέχρι που έμαθα να τον πιάνω από μόνος μου και σταμάτησα να τον απασχολώ. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν ενδιαφερόταν. Απλά πίστευε πως μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου. Στην πέμπτη δημοτικού μου αγόρασε, θυμάμαι, το κλειδί της πρακτικής αριθμητικής και μ’ άφησε να λύνω προβλήματα μοναχός μου.

Και θυμάμαι ακόμα το σοκ που πήρα όταν, πηγαίνοντας στο σπίτι ενός γείτονα συμμαθητή, είδα τη μάνα του και την ανύπαντρη αδελφή της- του δημοτικού και οι δυο- να κάθονται να του ετοιμάζουν τις εργασίες. Την ξαναείδα αυτήν την μάνα, πρωτοετής φοιτητής πια, χρόνια αργότερα. Ήλθε και με βρήκε, να του κάνω λεέι μαθήματα για να ξαναδώσει, μιας που εγώ ήξερα το «μυστικό της επιτυχίας». Κι εγώ, κολακευμένος, αντί να της πω ότι το …μυστικό ήταν να βρει κίνητρο και να προσπαθήσει μόνος του, μπήκα απ’ αυτή τη μικρή κερκόπορτα στον χώρο της παραπαιδείας.

Είναι ανακουφιστικό να ξέρεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται όπως εσύ. Κι ας ξεκινάτε από διαφορετικές αφετηρίες. Κι ας μην καταλήγετε πάντα στα ίδια συμπεράσματα.

Το πραγματικό πρόβλημα με τη γενιά μου, εννοώ την γενιά που ανακάλυπτε τον κόσμο και διαμόρφωνε κρίση και αξίες κάπου στα 70s – 80s, δεν ήταν βέβαια η αφθονία. Η αφθονία είναι κάτι το σχετικό κι έχει να κάνει με τις επιθυμίες σου. Αν επιθυμείς δέκα πράγματα και αποκτήσεις τα πέντε, τότε αυτός που θα πει ότι «τα έχεις όλα» προφανώς υπερβάλει. Όταν γονείς, δάσκαλοι κλπ λένε «τα έχετε όλα, τι σας λείπει;» προφανώς θέτουν μια ρητορική ερώτηση, πίσω από την οποία κρύβεται η κατάφαση «έχετε περισσότερα απ’ όσα είχαμε εμείς«, πίσω από την οποία (αν το πάμε λίγο πιο μακριά) κρύβεται το ανομολόγητο παλιό πικρό ποτήρι «έχετε όλα αυτά τα νιάτα που δεν έχουμε πλέον εμείς».

Το πραγματικό πρόβλημα με τη γενιά μου (και, πολύ περισσότερο, με τη γενιά του γιου μου) έχει να κάνει με την ευκολία και πόσο εξαρτημένοι είμαστε απ’ αυτήν. Όχι απλά την ευκολία που φέρνει η τύχη, η εμπειρία ή η πρόοδος (πχ να γυμνάζομαι χωρίς προσπάθεια, όπως έγραφα σε παλιότερο ποστ), αλλά αυτήν που οφείλεται σε εύνοια, σε εξυπηρέτηση. Όταν είσαι παιδί κι έχεις ένα ποδήλατο, είναι αυτό αφθονία; Όταν όμως χαλάσει πχ η αλυσίδα κι αντί να προσπαθήσεις να τη φτιάξεις, σου πουν ότι μπορείς να πληρώσεις για να στην φτιάξουν; Κι όταν παλιώσει λίγο και θέλει κάποια συντήρηση, λίγο λάδωμα εδώ, λίγο βάψιμο εκεί, αλλά σου λένε ότι μπορείς απλά να αγοράσεις καινούργιο;

Δεν ξέρω να πω πότε ακριβώς στράβωσε το πράγμα. Υποψιάζομαι ότι εκείνο που του ‘δωσε και κατάλαβε, ήταν η άνοδος του πασόκ στην εξουσία. Ένα ολόκληρο κοινωνικό στρώμα, μαθημένο χρόνια στα δύσκολα, ανακάλυψε ξαφνικά τον τρίτο δρόμο, την ευκολία: είναι πιο εύκολα όταν είσαι μέσα στο νατο, πιο εύκολα όταν γραφτείς στην κλαδική, πιο εύκολα όταν έχεις τις σωστές γνωριμίες, πιο εύκολα αν καταφέρεις και χωθείς στο δημόσιο. Από τότε άρχισε η διόγκωση μιας απίστευτης φούσκας, όπου οι πάντες ζητούσαν όχι ποιότητα, κάτι τέτοιο θα ήταν θεμιτό, αλλά ευκολία. Κι αυτή την ευκολία τη δίδασκαν και στα παιδιά τους, διαφθείροντάς τα. Σας ακούγεται παράξενα η λέξη; Τι κάνει ο πολιτικός όταν υπόσχεται; Όταν χαρίζει; (θέσεις εργασίας, στρέματα γης..) Δεν λέμε ότι εκμαυλίζει, ότι διαφθείρει το εκλογικό σώμα; Προσπαθεί να δημιουργήσει σχέσεις εξάρτησης. Και τι διαφορετικό κάνει ένας γονιός, όταν «δίνει τα πάντα για τα παιδιά του». Κι όταν μετά λέει (είτε ως γονιός είτε ως δάσκαλος, δεν έχει σημασία) ότι «τα έχετε όλα» ή «τα βρήκατε όλα έτοιμα», δεν εστιάζει προφανώς στην αφθονία αλλά στην ευκολία. Και φυσικά έχει δίκιο, μόνο που είναι αυτός ο δάσκαλος που δίδασκε. Κι αυτό ακριβώς λέει κι η φίλη συγκάτοικος όταν ρωτά «γιατί μας προσάπτετε αυτό που δεν επιλέξαμε εμείς αλλά εσείς;»

Γιατί τα γράφω όλα αυτά; Τι σχέση έχουν με τα πρόσφατα βάσανα του τόπου; Τι σχέση έχουν με τον αδιόριστο εκπαιδευτικό; έτσι δεν αυτο-βαφτίστηκε ο άνεργος μαθηματικός, φυσικός κλπ, με μια ιδιότητα που συνήθως δεν κατέχει κι έναν επιθετικό προσδιορισμό που υποδηλώνει διεκδίκηση εύνοιας; -έτσι τον λέω λοιπόν κι εγώ…μετά όμως θέλει να μιλά για την απαξίωση της αξιοπρέπειάς του… Τι σχέση έχουν μ’ αυτόν που αντί να τιμωρήσει στις κάλπες τον αχρείο με τις ψεύτικες υποσχέσεις, τον ξαναψηφίζει ελπίζοντας εκ νέου στη βοήθειά του; Μ’ αυτόν που βολεύεται, που απορρίπτει μετά βδελυγμίας τις αλλαγές που ως αδιόριστος υποστήριζε ως αναγκαίες, για να μην βάλει σε κίνδυνο τα «κεκτημένα»; Μ’ αυτόν που είναι υπερβολικά μαλθακός για να κάνει κάτι περισσότερο απ’ το να παρακολουθεί το δελτίο των οκτώ σιχτιρίζοντας; Περισσότερες…ερωτήσεις στη συνέχεια.

Advertisements

6 Σχόλια to “οι γενιές της ευκολίας #1”

  1. μη μου βρίζεις τα ιερά και τα όσια!!!!υπήρξα εραστής της αλλαγής τα χρόνια εκείνα κύριε , κι εμένα του νεοέλληνα σκότωσέ με κάνε με ρόμπα,μόνο μή μου ζαλίζεις τον έρωτα!!!γιατί καβαλήσαμε τον πράσινο Ήλιο ;;;έεεεε;;;; γαι να έρθει ο λαός στην εξουσία,να αποχτήσει το καγιέν του το εξοχικό του .το βουλευτή του την τύφλα του!!!

  2. κώστα, όλοι εραστές της αλλαγής υπήρξαμε, το κοριτσάκι ήταν το δόλωμα κι ήταν και παρθενοραμμένο

    κι όπως είμασταν γυμνοί και έτοιμοι, μας ήρθε ο νεοσυντηρητισμός από πίσω

  3. Πολλά είναι τα κακά και τα στραβά μας! Από πού να αρχίσεις και πού να σταματήσεις;…Η μόνη μας ελπίδα πια μήτε ο Θεός μήτε το ρουσφέτι…Η μόνη μας ελπίδα τώρα πια ο πάτος! Σαν πιάσουμε πάτο, ίσως τότε να αναδυθεί μια νέα νοοτροπία-όχι για να μας δώσει τη χαμένη μας αξιοπρέπεια και την πολυπόθητη αφθονία, άλλα την ποιότητα ζωής ως πρωτόγνωρη εμπειρία για…τον νεοέλληνα…

    φιλί καταδυόμενο 🙂

  4. ε, όχι και στραβά ψυχή μου! ο γιαλός είναι στραβός, ο γιαλός! 😉

    φιλάκι με φυσαλίδες αδικαιολόγητης αισιοδοξίας 🙂

  5. Άκουγα πολλά για αυτές τις γενιές τις ευκολίας. Από τις γενιές τις δυσκολίας που είχαν τη δυνατότητα να σκεφτούν όλα αυτά που γράφεις αλλά ψήφιζαν το σοσιαλιστικό πασοκ της αλλαγής. Εγώ που ανήκω σ’ αυτή τη γενιά της ευκολίας αναγνωρίζω τους σύγχρονούς μου στα παιδιά με τα σακίδια στους δρόμους, τα οποία σήμερα απαξίωσαν τον αγώνα για την ίδια την ζωή, αφαιρώντας την. Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν μεγάλωσαν σαν παιδιά, αλλά σαν ιδιοκτησία κάποιων γονιών που τους πρόσφεραν τα πάντα αλλά στην ουσία αδιαφορώντας, ανιδιοτελώς ή όχι δεν έχει καμία πρακτική σημασία…

  6. τζερεμέ, έχεις δίκιο και συμφωνούμε- η συνέχεια αυτού του ποστ, την οποία μόλις ανέβασα, είχε γραφεί πριν ενημερωθώ για τις σημερινές δραματικές εξελίξεις

    δεν θα το έθετα ακριβώς ως απαξίωση της ζωής -όπως έγραφα και στα επισόδια του προπερασμένου Δεκέμβρη, οι δυνάμεις που οδηγούν σε ανατροπές είναι ανεξέλεγκτες -ενεργοποιούν μηχανισμούς που δεν έχουν πάντα σχέδιο από πίσω τους

    δεν ξέρω που θα οδηγήσει όλο αυτό, πιστεύω όμως πως δεν είμαστε ούτε καν στην αρχή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: