μαραθοτηγανίτες

ή μαραθουνίτες, όπως συχνά τις λέει η θεια μου η Τασία και είναι μάλλον η μοναδική κατ’ αποκλειστικότητα συνεισφορά της Σερίφου (πιο σωστά: της Σέρφος!) στην παγκόσμια γαστρονομία, μιας που (σε αντίθεση πχ με τα ρεβύθια στη σκεπασταριά) αυτές δεν τις έχω συναντήσει πουθενά αλλού.

Τα υλικά:
1) άφθονος μάραθος (και εννοούμε ΑΦΘΟΝΟΣ!! οι …μαραθοκεφτέδες που θα φάτε στα μαγαζιά της Σερίφου, με τα ίχνη μάραθου μέσα, πιστέψτε με, δεν έχουν καμία σχέση -πρόκειται απλώς για ευκολία αφού ο μάραθος και μπελάς είναι για να τον μαζέψεις καλοκαιριάτικα τρυφερό από σκιές και θέλει και λίγο πέρασμα απ’ το τηγάνι να μαραθεί για να μη σου μπαίνει στα δόντια)
2) ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι (μην το τσιγκουνευτείτε), κατά προτίμηση φρέσκο, κάνει όμως και το ξερό
3) χυλός (κουρκούτι) από αλεύρι που φουσκώνει μόνο του: για ένα…βουνό μάραθο (ο οποίος όταν μαραθεί θα γεμίζει σχεδόν ένα μέτριο τηγάνι) υπολογίστε το πακέτο του μισού κιλού με το ανάλογο αλάτι και νερό τόσο που να μην είναι πολύ πηχτό -εγώ, συνήθως, βάζω κι ένα αυγό, αν και κανονικά οι μαραθοτηγανίτες είναι νηστίσιμες

βήμα πρώτο: σε μέτρια φωτιά, μαραίνουμε το μάραθο με το κρεμμύδι χρησιμοποιώντας ελάχιστο (ή καθόλου αν έχουμε αντικολλητικό σκεύος) λάδι -ανακατεύουμε συχνά γιατί αλλιώς το πάνω θα μείνει ωμό και το κάτω θα κιτρινίσει

βήμα δεύτερο: ανακατεύουμε το μαραθοκρέμμυδο με το κουρκούτι. (Επαναλαμβάνω ότι η πρασινάδα πρέπει να είναι πολλή. Στην αρχή το τηγάνι θα ξεχειλίσει. Όταν μαραθεί συρρικνώνεται, αλλά και πάλι θα είναι αρκετή ώστε το κουρκούτι να γίνει καταπράσινο.)

βήμα τρίτο: βάζουμε καλό ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά (όπως για να τηγανίσουμε πατάτες) και, αφού συμπληρώσει (μην το βιάζεστε-είναι σημαντικό), ρίχνουμε κουταλιές από το μίγμα μας -κάθε πλευρά θέλει 4-5 λεπτά.


Όταν είναι έτοιμες έχουν χρώμα ξανθο-πράσινο και δεν πρέπει να βγάζουν καθόλου λάδι!

Advertisements

8 Σχόλια to “μαραθοτηγανίτες”

  1. Γιαμ!…με επιφύλαξη :)))
    Πες και κάτι παραπάνω,Τρελέ μου! Δηλαδή εσύ εγκρίνεις νοστιμιά ή απλά μας δίνει τη συνταγή και… νίπτεις χείρας; χαχαχα!

    φιλάκι α-μάρα(ν)θο 😉

  2. Aμάν γείτονα… πού να βρω μάραθο εδώ στο Βορρά;; Θέλω κι εγώ μαραθοτηγανίτες, μέχρι εδώ μοσχοβόλησε, σχεδόν τους γεύομαι 🙂 Θα φτιάξω μόλις κατέβω κάτω, όλο και κάποιος μάραθος θα μαραίνεται εκεί γύρω στο Αμαρούθιον! Καλή συνέχεια, εκτιμώ αφάνταστα τη συνταγή μιας και μαζεύω περίεργες συνταγές από μικρό, φιλιά πολλά τηγανητά της Σέρφου

  3. εντάξει της Σέρφος 🙂

  4. εγώ, ψυχή μου, μπορεί να θεωρηθώ προκατειλημμένος 🙂 Αν, πχ, πω ότι πρόκειται για το νοστιμότερο τηγανητό ορεκτικό της ελληνικής κουζίνας χωρίς ζωικά και από τα νοστιμότερα γενικώς!

    μπορώ πάντως να σε βεβαιώσω ότι όσοι έφαγαν τις ερωτεύτηκαν και, εν πάση περιπτώσει, μια δοκιμή θα σε πείσει, δεν είναι δύσκολο: μάραθο αυτή την εποχή όπου και να πας (όχι μες στην πόλη εννοείται) κάνεις μια στασούλα με το αυτοκίνητο και μαζεύεις -τα μυστικά είναι:

    1) μάζεψε ακρούλες που είναι τρυφερές, όχι χοντρά κοτσάνια
    2) μάρανέ τον καλά -αν μπορείς χωρίς καθόλου λάδι- μέχρι να βγάλει νερά και να μαζέψει πολύ
    3) όπως όλα τα τηγανητά, το θέλει το αλατάκι του και
    4) λεπτές τηγανίτες σε καλά καυτό λάδι, για να γίνουν γρήγορα χωρίς να τραβήξουν μέσα πολύ)
    αυτά έχουν σημασία, γιατί τηγανίτα από τηγανίτα διαφέρει 😉

    φιλάκι γευστικών..αξιώσεων!

  5. ποίημα βρώσιμον;οποία ευτυχία!!!!!
    λοιπόν,μέχρι τα 15 μου δεν ήξερα τι θα πει άνηθος,στο χωριό χρησιμοποιούσαμε μόνο μάραθο.
    Να τον δοκιμάσεις στο μυδοπίλαφο (άν δεν το έχεις δοκιμάσει ήδη)και να κατεβάσεις ένα μισόλιτρο τσίπουρο απνευστί!κόλαση!
    όπως καταλαβαίνεις,έχω ήδη εντοπίσει τους μαραθότοπους εδώ στη Θεσσαλονίκη και φυσικά λίαν προσεχώς θα δοκιμάσω τη συνταγή της Σέρφος!

  6. θαλασσάκι μου, μαζί με όλες τις αγκαλιές που θάθελα, να μπορούσα να σου στείλω και μια αγκαλιά μάραθο και μάλιστα σερφιώτικο ή χιώτικο (όχι πως έχω κάτι με τον μαρουσιώτικο, αν υποθέσουμε -αισιόδοξα- ότι υπάρχει τέτοιος 🙂 )

    ότι μοσχοβολάει όταν τον μαζεύεις δεν το συζητώ, δεν επεκτείνομαι για λόγους ..τακτ

    δροσιστικά ζυθο-φιλιά!

  7. κώστα, δοκιμάσέ τη και θα με θυμηθείς

    όσο για το μυδοπίλαφο και τα αγαπημένα θαλασινά γενικώς, μεγάλη Παρασκευή έρχεται κι εγώ ξέρεις δυο μέρες το χρόνο τσιπουρο-κολάζομαι ειδικώς (η άλλη είναι η καθαρή Δευτέρα) -θα πιω ένα ποτηράκι σούμα και για τα καρντάσια της Σαλονίκης 🙂

  8. ποια ειναι η θεια σου η τασια? του μοκα λες?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: