περιμένοντας την Ιφιγένεια #5 [Οδυσσέας]

bat9mέσα στο όνειρο που δεν είναι όνειρο, ο Οδυσσέας χαμογελάει σαν μανδαρίνος. Φυσικά δεν έχει ιδέα για το πώς χαμογελούν οι Μανδαρίνοι –αυτή η συζήτηση για τους Κινέζους είναι που του δημιούργησε το συνειρμό. Άκουγε το Φώτη να υπερασπίζεται το συλλογισμό του, τον Άρη μισοαστεία-μισοσοβαρά να τον ενθαρρύνει, την Αλεξάνδρα να εξανίσταται. Τι σκεφτόταν ο ίδιος, τι πίστευε;

«Για τον κόσμο του ονείρου γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα, υποθέτουμε ωστόσο πως υπακούει…»

Μάλλον τίποτα. Απολάμβανε την όλη κατάσταση σαν να έκανε, παρά τη θέλησή του, τις διακοπές που ζητούσε το ίδιο εκείνο πρωί. Αν ήταν στ’ αλήθεια όνειρο, τότε είχε πετύχει το σκοπό του, αυτόν τον κοινό σκοπό που έχουν συνήθως τα όνειρα: ικανοποιούσε την επιθυμία του με τον πιο ολοκληρωτικό τρόπο. Μακριά από τη ρουτίνα του και το ασφυκτικό σύμπαν του Ζακ Λακάν, το οποίο σύμπαν, ειρήσθω εν παρόδω, είχε ως βασικό αντικείμενο –ή, τουλάχιστον, ένα από τα πολλά- την ψυχανάλυση άρα και τα όνειρα. Και ακριβώς το τρίτο κεφάλαιο, που τόσο τον είχε παιδέψει, είχε άμεση σχέση με ορισμένα όνειρα και την ερμηνεία τους υπό το αυστηρό πρίσμα του Γάλλου στρουκτουραλιστή. Πόσο τυχαίο μπορούσε να είναι κάτι τέτοιο; Πόσο αλήθεια;

«Τα όνειρα είναι γεμάτα με τέτοιου είδους χάσματα, τα οποία δεν είναι απλώς άλματα στο χρόνο. Αυτό δεν σημαίνει υποχρεωτικά…»

Από την άλλη, βέβαια, το να δει κανείς τη ζωή σαν όνειρο ακουγόταν πολύ βολικά δελεαστικό.
Η γυναίκα του, η Άννα, του έλεγε συχνά ότι της δίνει αυτήν την εντύπωση. Ότι αυτός, υποτίθεται, ζούσε τις καταστάσεις επιδερμικά, όπως σε ένα όνειρο απ’ το οποίο αργά ή γρήγορα περιμένει να ξυπνήσει. Την αποστασιοποίησή του, σε αντίθεση προς τους δικούς της δραματισμούς, τον στοχαστικό τρόπο με τον οποίο αυτός αντιμετώπιζε τις καταστάσεις, εκείνη τα χαρακτήριζε ιστοριοποίηση της ζωής ή και μυθιστοριοποίησή της.

«Όπως μας έλεγε νωρίτερα ο προφέσορ…»

Η Άννα… Τριαντάριζε όταν τη γνώρισε σ’ εκείνο το πάρτι. Ήταν τόσο όμορφη, τόσο γλυκιά στα εικοσιπέντε της, χωρισμένη ήδη μ’ ένα παιδί, ένα κοριτσάκι δύο ετών, την Κατερίνα.
Πόσα χρόνια; Χρόνια σαν ύπνος γλυκός -ένα όνειρο, αγαπητέ Φώτη, η ζωή. Ένα όνειρο…

«Δεν καταλαβαίνεις πού το πάει; Αφού δεν του έκατσε καμιά μας ως τώρα…»

Κι ωστόσο, πόσο πιο απλή είναι η ζωή στα όνειρα. Πόσο πιο άμεση και πιο αρμονικά συνδεδεμένη με τη φύση των ανθρώπων. Χωρίς πολύπλοκες διαπραγματεύσεις, χωρίς αναστολές…

«Δεν τις προσβάλλεις, τις φέρνεις, όμως, σε δύσκολη θέση. Και, ενδεχομένως, αμφιβάλλουν για το κίνητρό σου να συνεισφέρεις δημιουργικά στη συζήτηση.»

Αναλογίστηκε τις παράξενες σχέσεις που είχαν αναπτυχθεί ανάμεσα στα μέλη της ομάδας. Η πιο άνετη φαινόταν να είναι ανάμεσα στον Άρη και στο Φώτη. Μεταξύ Άρη και Ελίνας η πιο τεταμένη. Όσο για την Ελίνα με την Αλεξάνδρα… αυτή κι αν ήταν δύσκολη. Η μικρή φαινόταν καθαρά να προσπαθεί να κερδίσει τη συμπάθεια της άλλης. Ενοχές; Μάλλον, αν έκρινε κι από κείνη την ανεξήγητη χειρονομία με το πενηντάρικο.
Καθισμένος όπως ήταν πίσω τους, είχε παρακολουθήσει έκπληκτος όλο το σκηνικό. Την Ελίνα γερμένη στο παράθυρο με τα μάτια κλειστά σαν να κοιμάται. Νωρίτερα, η Αλεξάνδρα είχε παραπονεθεί πως δεν πήρε μαζί της λεφτά. Σε κάποια στιγμή που δεν την προσέχει, η μικρή της σπρώχνει στην τσέπη ένα χαρτονόμισμα στο χρώμα του βερύκοκου. Πιο ύστερα, η Αλεξάνδρα το ανακαλύπτει και δεν πιστεύει στην τύχη της –μάλλον το θεωρεί ξεχασμένο εκεί, τι άλλο να πιστέψει; Στην καλή σαμαρίτισσα, η οποία στο παρελθόν πήγε να της πάρει τον άντρα;
Και, για να έλθουμε ξανά στο θέμα μας, μια τόσο παράξενη χειρονομία θα μπορούσε να έχει θέση σ’ ένα όνειρο; Προφανώς, ναι. Όμως τι σόι όνειρο θα μπορούσε να είναι αυτό στο οποίο πέντε άνθρωποι ονειρεύονται από κοινού; Γιατί, αν υποθέσουμε ότι ήταν όντως όλα αυτά ένα όνειρο, τότε είτε ονειρεύονταν όλοι μαζί συγχρονισμένα, είτε μόνον αυτός. Η τρίτη δυνατότητα, το να αποτελεί δηλαδή ο ίδιος τμήμα του ονείρου κάποιου άλλου, του φαινόταν εντελώς γελοία και απαράδεκτη.

«Πολύ ωραία, τελικά το φέραμε στην κοινωνιολογία. Τέσσερις τ’ απόγευμα, τι ακούω η γυναίκα!» Η Ελίνα στριφογυρνούσε πάνω στην καρέκλα προσπαθώντας να βολευτεί. «Μια χαρά αυτό το καφέ, να μην είμαστε κι αχάριστοι, χάθηκε μόνο να ‘τανε έτσι λίγο πιο lounge βρε παιδί μου, ν’ αράξω κάπου το βασανισμένο μου κορμί;» Κι έσκασε ένα από τα γελάκια της.
Όλοι φαίνονταν κουρασμένοι και άκεφοι. Ο αέρας είχε αποκτήσει ξανά κάτι από τη ράθυμη ατμόσφαιρα του καλοκαιριού. Ως και τα σύννεφα είχαν αρχίσει ν’ ανοίγουν και οι πρώτες θαμπές ακτίνες έδιναν εισχωρώντας στην αίθουσα κάτι το εξωπραγματικό.
«Η Ιφιγένεια φαίνεται πως δεν μας καταδέχτηκε», σχολίαζε τώρα η Ελίνα σουφρώνοντας τα χείλη. Σηκώθηκε απ’ την καρέκλα κι άρχισε να κόβει βόλτες με χορευτικά βήματα. Απέμεινε να την κοιτάζει να αιωρείται στην άυλη ατμόσφαιρα.
«Ο Οδυσσέας μας μοιάζει πραγματικά να βρίσκεται χαμένος σε κάποιο όνειρο…Τι να σου κάνω που δεν έχω το μπλοκ με τα μολύβια μου, Οδυσσέα, θα σε ζωγράφιζα τώρα.»

Αυτό το κορίτσι δεν σταματούσε ποτέ. Αχ, Ελίνα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες –κι ένας θεός ξέρει αν δεν είσαι στ’ αλήθεια πλασμένη για πρωταγωνίστρια- τον πρώτο ρόλο είναι φανερό πως σου τον έχει πάρει η Αλεξάνδρα. Ο Φώτης είναι και πάλι καρφωμένος πάνω της προσπαθώντας αδέξια να μην το δείχνει. Ο Άρης, επιφυλακτικός στην αρχή, τώρα φαίνεται όχι μόνο να την έχει αποδεχτεί αλλά να προσπαθεί και να κερδίσει το ενδιαφέρον της. Ακόμα κι εσύ Ελίνα, περισσότερο για κείνην δίνεις τη μικρή σου παράσταση, μόνο που εκείνη είναι κάπου αλλού και δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία σε τίποτα και σε κανέναν.

Κι εσύ, Οδυσσέα; Εσύ, που ξέρεις να αναλύεις τόσο καλά τις σκέψεις και τα συναισθήματα των άλλων, δεν θα μας πεις εσύ τι αισθάνεσαι γι’ αυτήν, τι σημαίνει για σένα η Αλεξάνδρα; Όχι; Κλειστά χαρτιά λοιπόν, πολύ καλά, αν και δεν σου ταιριάζει καθόλου. Ίσως δεν θέλεις να χαλάσεις το μυστήριο. Ή… πώς είπες; Το όνειρο; Πολύ σωστά. Δεν θέλεις να χαλάσεις το όνειρο…

τέλος 7ου κεφαλαίου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: