γυναίκες

γυναίκες, πλάσματα εξωτικά, στοιχειά της αγρύπνιας μου, όμορφα πλάσματα, αδικημένα…

κορίτσια γλυκά, μεγαλωμένα στο χώμα ή στα πούπουλα, ψυχές αλλόμορφες, φυλακισμένες για πάντα στην πατρική αγκαλιά, ξαφνιασμένες απ’ της ήβης τα χρώματα, με της ομορφιάς την ενοχή και το βάρος της νιότης ασήκωτο, ολημερίς χτίζοντας τείχη με καρδιές σκαλισμένες στη μικρή κερκόπορτα ή πύργους ψηλούς υψώνοντας, μακραίνοντας ταυτόχρονα τα μαλλιά σας…

γυναίκες, κύτταρα της αντίφασης αδρά, αμαζόνες της εξέλιξης, από τη φύση ταγμένες σε πόλεμο διαρκή κι αδυσώπητο, την προστασία ν’ αποζητάτε του άντρα και την ορμή του να μάχεστε, μοίρες κοινές, γυναίκες αγάπες μου,  όμορφα πλάσματα, αδικημένα…

Μ.Νικολούδης-Μ.Παπαδάκη, γυναίκες, ερμ.Σ.Λεονάρδου

francis-picabia

Francis Picabia, Deux femmes aux pavots
Advertisements

2 Σχόλια to “γυναίκες”

  1. Τι όμορφα δώρα είναι αυτά , Τρελέ μου!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Από ποιητική άποψη , τουλάχιστον, πλήρης «δικαίωση» ημών των γυναικών….
    ‘Αντε και στη ζωή…!!!!

    Γλυκιά σου μέρα και από εδώ!!!

  2. Δανάη, ξέρεις εκείνη την (κρυφο-παραπονιάρικη) ερώτηση που αγαπούν οι γυναίκες: τι θα κάνατε χωρίς εμάς;

    λοιπόν, νομίζω, δεν θα γράφαμε ποιήματα 🙂

    γλυκειά σου μέρα και πιο γλυκειά σου νύχτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: