κείνο που θυμάμαι

Τη μυρωδιά της καλαμιάς. Πάνω απ’ όλα.

Ν. Βενετσάνου – Στ. Χρυσουλάκη, τα νησιά μας

Advertisements

7 Σχόλια to “κείνο που θυμάμαι”

  1. Και μην ακούσω «καλό χειμώνα»!
    Καλό Σεπτέμβρη.
    Και πολύ βιάζομαι.. 🙂

  2. Καλή 29η Αυγούστου 🙂

  3. Λογάριαζα να έρθω Σέριφο,αλλά τελικά ξεστράτησα στη Σκιάθο!!! Πανέμορφη η Σκιάθος! Κι η Σέριφος όμως δεν πάει πίσω!!!

    Ίσως του χρόνου…

    Τρελέ μου,με το καλό να επιστρέψεις:))

    φιλάκι μισοφθινοπωρινό…;)

  4. Φίλη μου γητεύτρια, όπως λέει ο ποιητής, μπροστά στη ράχη της Σέριφος, όταν ανεβαίνει ο ήλιος, τα πυροβόλα όλων των μεγάλων κοσμοθεωριών παθαίνουν αφλογιστία.
    Θα μπορούσα κι εγώ να γράφω πάρα πολλά, αλλά συγκρατιέμαι. Μην μας περάσουν και για τοπικιστές 🙂
    Οι μαντινάδες αύριο… με την πρωτομηνιά.

  5. Ψυχούλα, είμαι σίγουρος ότι πέρασες υπέροχα.

    Όποτε θελήσεις να έλθεις Σέριφο, ξέρεις.. Μια κουβέντα στον τρελό του νησιού (πώς λέμε του χωριού) να ετοιμάσει την υποδοχή

    φιλάκι συννεφιασμένο μόνο απέξω -από μέσα ηλιόλουστο 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: