φροντιστήριο: η διά της δονήσεως εκπαίδευση (1)

Έχω αυτήν την εγγραφή στο μυαλό μου από τότε που μπήκα στη διαδικασία του «ιστολογείν» και του «ιστοδημοσιεύειν» πριν από δέκα μήνες.

Στην αρχή είπα, σιγά, νέος είσαι στο χώρο, μάθε πρώτα πως δουλεύει το πράμα, με το μαλακό!

Μετά έλεγα, εξετάσεις έρχονται, το καλοκαίρι θα ‘σαι πιο χαλαρός.

Έλα όμως που το καλοκαίρι ήρθε και τα δύσκολα (βλ. δυσάρεστα) παραπέμπονται διαρκώς στις Καλένδες… Ας είναι καλά ο φίλος μου ο Γιώργος που με την εγγραφή του με ξεκούνησε, γιατί, τα λόγια και τα τραγούδια είναι όμορφες ανάσες, όχι για να ξεχνάμε το χάλι μας αλλά για να (του) επιτεθούμε δριμύτεροι.

Να μιλήσεις για το χάλι της εκπαίδευσης. Κι από πού να ξεκινήσεις; Απ’ τα χιλιοειπωμένα και αυτονόητα; Εγώ λέω να ξεκινήσω απ’ αυτό που γνωρίζω καλύτερα, αυτό που μου δίνει δουλειά: το φροντιστήριο. Για δύο λόγους.

Πρώτον, διότι (επισήμως) δεν θεωρείται εκπαιδευτικός οργανισμός αλλά «αναγκαίο κακό», άρα ανήκει στα αποτελέσματα και όχι στα αίτια του προβλήματος –άποψη κατ’ εμένα λανθασμένη.

Δεύτερον, γιατί δεν θέλω σε καμιά περίπτωση να συμμετάσχω στο πανηγύρι της υποκρισίας του τύπου «αφού εμείς μαθαίνουμε τα παιδιά γράμματα! Αν περιμένανε από το σχολείο…» Ε, λοιπόν όχι κύριοι συνάδελφοι. Εσείς, αν θέλετε, μπορείτε να παινεύετε το σπίτι σας για να μην σας πλακώσει. Εγώ θα τα πω τώρα που είμαι ακόμα μέσα, οπότε αυτά που λέω ούτε λάσπη είναι ούτε κακεντρέχειες.

Κατ’ αρχάς, το φροντιστήριο είναι μια επιχείρηση. Στην καλύτερη λοιπόν περίπτωση, ενδιαφέρεται και για την τύχη των μαθητών-πελατών του, για την κατάρτιση και την επιτυχία τους. Ας το δούμε καλοπροαίρετα και ας πούμε ότι, πράγματι, ο επιχειρηματίας βλέπει το ρόλο του ως λειτούργημα κλπ κλπ

(Στο μικρό φροντιστήριο όπου δουλεύω αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό, φοβάμαι όμως ότι δεν είναι ο κανόνας.) Ακόμα κι έτσι, η επιχείρηση είναι επιχείρηση. Έχει έξοδα που τρέχουν, νοίκια, μισθούς, αναλώσιμα, διαφήμιση. Αυτό σημαίνει ότι ο μαθητής είναι πρώτα πελάτης και μετά ο,τιδήποτε άλλο. Και ακόμα χειρότερα: είναι το άλογο κούρσας που με τις επιδόσεις του θα διαφημίσει την επιχείρηση. Δείξτε μου έναν –έναν!- επιχειρηματία που να μην βλέπει μ’ αυτόν τον τρόπο τους μαθητές του, έστω και υποσυνείδητα. (Επειδή πιστεύω ότι κανείς δεν αμφισβητεί την προηγούμενη πρόταση δεν παραθέτω επιχειρήματα –υπάρχουν πλήθος.) Υπό αυτό το πρίσμα, τα περιθώρια για παιδαγωγικές προσεγγίσεις είναι πολύ, μα πολύ, στενά.

Ας έλθουμε τώρα στην ουσία. Για ποιο λόγο πηγαίνει ο μαθητής στο φροντιστήριο και κατά πόσον ο σκοπός του επιτυγχάνεται. Ο συνήθης λόγος που προβάλλεται είναι: για να προετοιμαστεί σωστά για τις εξετάσεις του. Είτε πρόκειται για ενδοσχολικές εξετάσεις είτε για τις πολύ κρισιμότερες Πανελλαδικές. Όμως, αν δει κανείς τις επιδόσεις των μαθητών, ακόμα και με τον πολύ χαμηλό πήχη των ενδοσχολικών εξετάσεων, ο στόχος αυτός κατά κανόνα δεν επιτυγχάνεται.

Στις Πανελλαδικές τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Για παράδειγμα, τα θέματα της φετινής Φυσικής ήταν τόσο απλά ώστε ένας στοιχειωδώς προετοιμασμένος μαθητής, ακόμα και χωρίς καθόλου φροντιστήριο, να μπορεί να γράψει από πολύ καλά έως άριστα. Κι όμως το ποσοστό αυτών των βαθμολογιών, ακόμα και σε σχολεία προνομιούχων περιοχών, είναι πολύ μικρό. Τι σημαίνει αυτό; Πως το φροντιστήριο δεν είναι σε θέση να προετοιμάσει αποτελεσματικά παρά ένα πολύ μικρό ποσοστό μαθητών, εκείνους που πιθανότατα θα τα κατάφερναν και χωρίς το φροντιστήριο. Για περιπτώσεις μαθημάτων όπου τα θέματα είναι κάπως απαιτητικά (βλ. φετινά Μαθηματικά και Γλώσσα –ή τα θέματα Φυσικής του 2005 και του 2006) ας μη γίνεται λόγος! Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών, παρά το φροντιστήριο, με το ζόρι πιάνει τη βάση.

Το συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει είναι πως άλλοι λόγοι οδηγούν τους μαθητές στο φροντιστήριο και όχι η πεποίθηση ότι μέσω αυτού θα επιτύχουν στις εξετάσεις. Και γι αυτό υποστηρίζω ότι το φροντιστήριο αποτελεί μέρος και όχι συνέπεια του προβλήματος. Επειδή όμως τα «σεντόνια» σ’ αυτές τις περιπτώσεις λειτουργούν αρνητικά, θα επανέλθω με την άποψή μου επί του …μυστηρίου τούτου (αλλά και επί των του δημοσίου σχολείου μυστηρίων) πολύ σύντομα.

Advertisements

3 Σχόλια to “φροντιστήριο: η διά της δονήσεως εκπαίδευση (1)”

  1. Μιας εκπαιδεύσεως αυνανιστικά αυνανίζουσας δια δονητού,μαστιγίου και μπόλικου καθρέφτη!!!

    Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα!…Σίγουρα θα υπάρχει και χειρότερο,ε; Εντάξει δε βάζω και το κεφάλι μου στη φωτιά!! :))

    φιλάκι καλοκαιρινό και δροσιστικό όσο γίνεται,Τρελέ μου!

  2. Ακούγεται λίγο σαν σύντομο ανέκδοτο αυτό το «σύστημα». Μάλλον «ελληνική εκπαιδευτική διαστροφή» θα έπρεπε να λέγεται.

    Φιλάκια, ψυχούλα μου, να περνάς πανέμορφα και ..τρυφερά 🙂

  3. […] δεν περιμένουν από μένα να τους ανοίξω τα μάτια. Όμως, μιας που τα «χώσαμε» στα φροντιστήρια, ας πούμε δυο λογάκια και για το […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: