Ζορμπάς ή Βούδας; Λέοναρντ Κοέν!

Στο Μανχάταν έπεσε άμμος στο μελανοδοχείο του. Στη Βιέννη εξερράγη το κουτί με τα μπαχαρικά του. Και στην Ελλάδα, στο νη­σί της Ύδρας, ήρθε ο Ορφέας τα χαράματα καβάλα σ’ ένα διά­φανο γάιδαρο και πέρασε νέες χορδές στη φτηνή του κιθάρα. Από εκείνη τη στιγμή άφησε τον εαυτό του πρόθυμα και αδιάντροπα εκτεθειμένο στην αρρώστια της μουσικής. Στη φευγαλέα θρησκευ­τικο-σεξουαλική περιέργεια του σοβαρού αναζητητή προστέθηκε το ανοιχτά παράτολμο πάθος του ρομαντικού τροβαδούρου. Όταν γύρισε στην Αμερική, τα τραγούδια δούλευαν μέσα του σαν μέλισ­σες στη σοφίτα και οι ειδήμονες ένιωθαν ανεξέλεγκτη μια λαχτάρα για το νυχτερινό του μέλι, παρόλο που μερικές φορές τους πλήγωνε την καρδιά.

… Πριν από μια δεκαετία, ένας δάσκαλος που αυτοαποκαλούνταν Σρι Μπαγκουάν Ραζνίς, βρήκε το όνομα «Ζορμπάς ο Βούδας» για να περιγράψει τον ιδα­νικό σύγχρονο άνθρωπο: έναν άνθρωπο στοχαστικό που διατηρεί ένα δεσμό βαθιάς αφοσίωσης με τις κοσμικές ενέργειες, αλλά νιώ­θει επίσης απόλυτη άνεση μέσα στη φυσική σφαίρα. Ένας τέτοιος άνθρωπος ξέρει την αξία του ντάρμα και την αξία του γερμανικού μάρκου, ξέρει πόσα να δώσει φιλοδώρημα σ’ έναν σερβιτόρο σε παρισινό νάιτ-κλαμπ και πόσες φορές να υποκλιθεί σ’ έναν ναό του Κιότο. Ένας άνθρωπος που μπορεί να λειτουργήσει επιχειρηματικά όταν είναι απαραίτητο, αλλά και να αφήσει τον νου του να διεισ­δύσει σ’ ένα κουκουνάρι ή τα πόδια του να χορέψουν με τρελό αυ­θορμητισμό αν παρακινηθεί από το τραγούδι. Αρνούμενος να γυ­ρίσει την πλάτη του στην ομορφιά, αυτός ο Ζορμπάς-Βούδας βρί­σκει στις απολαύσεις των αισθήσεων όχι μια αντίφαση αλλά μια επιβεβαίωση του πνευματικού εαυτού. Δεν ακούγεται πολύ σαν τον Λέοναρντ Κοέν;

Τομ Ρόμπινς, «Λέοναρντ Κοέν»
από τη συλλογή «αγριόπαπιες πετούν ανάστροφα, μετ. Γ.Μπαρουξής
(εκδ. αίολος)

Leonard Cohen, everybody knows

Επειδή δεν μπόρεσα να τον δω κι ούτε θα μπορέσω (30 Ιουλίου θα είμαι Σέριφο). Για τον Ρόμπινς θα γράψω με άλλη ευκαιρία.

Advertisements

2 Σχόλια to “Ζορμπάς ή Βούδας; Λέοναρντ Κοέν!”

  1. Υπέροχο, Αντώνη! Μοναδικά λόγια. Τον λατρεύω τον Cohen και το χάρηκα πολύ το αφιέρωμά σου…
    Στη Σέριφο είπες, ε; Περίφημα 🙂 Μακάρι να μπορούσα έστω να περάσω από εκεί. Στην Αθήνα θα είμαι εκείνες τις μέρες, ταξίδι-αστραπή για λίγες ζωτικές ανάσες. Φιλιά πολλά με την αγάπη μου, να περάσετε όσο πιο όμορφα γίνεται και να πιείς μερικά τσιπουράκια/κρασάκια για μένα εκεί 😉

  2. Θαλασσάκι μου, τα πράγματι μοναδικά λόγια ανήκουν όλα στον εξαίρετο κύριο Ρόμπινς, το επισημαίνω γιατί ίσως με τον τρόπο που τα διχοτόμησα να μη γίνεται κατανοητό.

    Στη Σέριφο θα είμαι, ναι, μακάρι κάποια στιγμή να είχες την άνεση να περάσεις κι εγώ πολύ ευχαρίστως θα σου έκανα τον ξεναγό 🙂 Οι ανάσες εκεί -γεμάτες Αιγαίο- είναι παραπάνω από ζωτικές και το κρασί και η σούμα (το Σερφιώτικο τσίπουρο) έχουν ..άλλη γεύση. Καλή σου μέρα γειτόνισσα και πολλά φιλιά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: