με τον τρόπο του Μ.Ε.


Για ποιους ανθρώπους τραγουδάς, θα με ρωτάνε
κι εμένα ο νους μου ένα κουβάρι απ’ το πιοτό
Πρόσωπα γύρω φιλικά θα με χτυπάνε
στην πλάτη κι άλλοι μ’ αγωνία θα με κοιτάνε
να ψάχνω κάπου μια γωνία για να κρυφτώ
μα δεν θα βλέπουν καθαρά τι μου ζητάνε

Για τους ανθρώπους που κοιμούνται αυτό το βράδυ
Για όλους εκείνους που μαζί μου ξενυχτούν
Γι αυτούς που κύλησε η ζωή τους δίχως χάδι
Που -γέροι πια- φοβούνται ακόμα το σκοτάδι
Γι αυτούς που δαίμονες βαθιά τους αλυχτούν
γιατί έχουν πάνω τους της νύχτας το σημάδι

Γι αυτούς που κρύβονται, που ζουν κουλουριασμένοι
Γι αυτούς τους λίγους πού ‘χω λόγο να κερνώ
Για τους πολλούς που ‘ναι ουρανοί συννεφιασμένοι
Γι αυτούς που ξάφνου βλέπουν δεν τους απομένει
λόγος να υπάρξουν και βουτάνε στο κενό
Γι αυτούς που κλάψαν από αγάπη προδομένοι

Γι αυτούς που ζούνε σιγανά μα όλο φωνάζουν
Γι αυτούς που σκύβουν, που τα λόγια τους μασούν
Για τις γυναίκες και τους άντρες που στενάζουν
Π’ όλο ζητούν τη διαφυγή κι όλο διστάζουν
στο ίδιο κρεβάτι είκοσι χρόνια που μισούν
για να ‘χουν λόγο κι αφορμή ν’ αναστενάζουν

Advertisements

5 Σχόλια to “με τον τρόπο του Μ.Ε.”

  1. Δυστυχώς, δεν έχω σε ψηφιακή μορφή την αριστουργηματική Δίκοπη Ζωή του Μάνου Ελευθερίου και του Θάνου Μικρούτσικου, η οποία θα αποτελούσε το ακριβές ηχητικό συμπλήρωμα της εγγραφής αυτής. Δεν έχει ήχο, λοιπόν, αφού δεν έχω το υλικό.

  2. Δεν πειράζει, πανέμορφη έτσι και χωρίς ήχο. Όσοι γνωρίζουμε το κομμάτι, το αφουγκραζόμαστε μέσα μας. Νιώθω ήδη καλύτερα 🙂 Καλό ξημέρωμα, γείτονά μου.

  3. Καλό ξημέρωμα, θαλασσάκι μου 🙂

  4. Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχεις, Κιχότη. Καλό Πάσχα επίσης… συγχώρεσέ με αν επαναλαμβάνω την ευχή σε σημείο που σε κάνει να βαριέσαι, αλλά ευχή είν’ αυτή και καλό είναι να λέγεται – και φυσικά να πιάνει! Ελπίζω ετούτη η εβδομάδα να είναι πιο επιεικής. Δεν ξέρω αν εργάζεσαι αυτές τις μέρες ή αν παίρνεις άδεια, εγώ πάντως ήμουν μόνη στη δουλειά όλη την περασμένη εβδομάδα κι έπηξα κυριολεκτικά (άλλοι άρρωστοι κι άλλοι αδειούχοι..)! Κρίμα που απέχω φέτος απ’ το Ελληνικό Πάσχα, ήταν από τα πιο γλυκά σημεία της πενταετίας που πέρασα κάτω, αλλά τι να κάνουμε… Εύχομαι στο μέλλον να έρθουν έτσι τα πράγματα που θα ‘ναι πιο εύκολο να «πετάγομαι». Φιλιά πολλά, είσαι πολύ καλά.

  5. Καλημέρα γλυκειά γειτόνισσα, οι ευχές είναι κάτι ωραίο, μην ανησυχείς, δεν βαριέμαι ποτέ να τις ακούω. Άδεια έχω από Πέμπτη, οπότε και θα βρίσκομαι -αν όλα πάνε καλά- στη μικρή πατρίδα μου, τη Σέριφο. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να στείλω κάποια «ανταπόκριση» από εκεί 🙂 Παρ’ ότι μακριά απ’ το εδώ ανοιξιάτικα εορταστικό-κατανυκτικό κλίμα, σου εύχομαι κι εσένα καλή Ανάσταση ψυχής, απ’ την καρδιά μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: