dogs

Έχω απ’ τους γονείς μου ένα εξοχικό, ανάμεσα σε άλλα εξοχικά, κάπου στα μεσόγεια. Η σκηνή έχει πρώτα πρώτα Φύση, έχει -βεβαίως- χαλαρή ατμόσφαιρα, χωρίς κορναρίσματα και «πού πα ρε αρχίδι!» και «πάρτα μωρή μαλάκω!», έχει και μερικά παιδάκια με ποδήλατα. Αραιά και πού κανένας βοσκός με τα πρόβατα. (Γυναίκες που μαζεύουν χόρτα, όχι – δεν ξέρω πού κρύβονται.) Έχει, επίσης, μάτια. Μάτια που σε παρακολουθούν πίσω από κάγκελα, μάτια που διαστέλονται εχθρικά και δόντια έχει που γυμνώνονται. Σ’ ένα απειλητικό γρύλλισμα, το οποίο πολύ γρήγορα μετατρέπεται σε μια πολυφωνία από επιθετικά γαυγίσματα. Σκυλιά!

Σκυλιά σαν αυτά του τραγουδιού και σαν αυτά του βίντεο απ’ τη φάρμα του Όργουελ, «σκυλιά» εκπαιδευμένα να μισούν, με στολή ή χωρίς, για να μην ξεχνιόμαστε και για να μην τα συγχέουμε με τα «γουρούνια».

Γουότερς και Γκίλμουρ απ’ τα παλιά, τότε που η παρέα τους αποτελούσε την επιτομή της πρωτοπορείας.

You gotta be crazy, you gotta have a real need.
You gotta sleep on your toes, and when you’re on the street,
You gotta be able to pick out the easy meat with your eyes closed.
And then moving in silently, down wind and out of sight,
You gotta strike when the moment is right without thinking.

And after a while, you can work on points for style.
Like the club tie, and the firm handshake,
A certain look in the eye and an easy smile.
You have to be trusted by the people that you lie to,
So that when they turn their backs on you,
You’ll get the chance to put the knife in.

You gotta keep one eye looking over your shoulder.
You know it’s going to get harder, and harder, and harder as you
get older.
And in the end you’ll pack up and fly down south,
Hide your head in the sand,
Just another sad old man,
All alone and dying of cancer.

And when you loose control, you’ll reap the harvest you have sown.
And as the fear grows, the bad blood slows and turns to stone.
And it’s too late to lose the weight you used to need to throw
around.
So have a good drown, as you go down, all alone,
Dragged down by the stone.

I gotta admit that I’m a little bit confused.
Sometimes it seems to me as if I’m just being used.
Gotta stay awake, gotta try and shake off this creeping malaise.
If I don’t stand my own ground, how can I find my way out of this
maze?

Deaf, dumb, and blind, you just keep on pretending
That everyone’s expendable and no-one has a real friend.
And it seems to you the thing to do would be to isolate the winner
And everything’s done under the sun,
And you believe at heart, everyone’s a killer.

Who was born in a house full of pain.
Who was trained not to spit in the fan.
Who was told what to do by the man.
Who was broken by trained personnel.
Who was fitted with collar and chain.
Who was given a pat on the back.
Who was breaking away from the pack.
Who was only a stranger at home.
Who was ground down in the end.
Who was found dead on the phone.
Who was dragged down by the stone.

Advertisements

5 Σχόλια to “dogs”

  1. syd barrett created the Goth in 1965 when he/she painted the black eyes and the fingernails, and it used black clothes.
    it created the punk when it presented in television programs with torn clothes and I dirty. that and true please they research her it historizes of that genius of the music. the vocalist of the the cures you/he/she copies your visual one. and the music about the girls of the nirvana has a likeness with the music of syd barrett lucy leave of 1965. kurt was influenced by syd barrett.
    I researched her it historizes of syd barrett that everything and truth. Alessandro Floyd

  2. syd barrett criou o gotico em 1965 quando pintava os olhos de preto e as unhas, e usava roupas pretas.
    criou o punk quando apresentava em programas de televisão com roupas rasgadas e sujo. isso e verdadeiro por favor pesquisem a historia desse genio da musica. o vocalista do the cure copia o seu visual. e a musica about a girls do nirvana tem uma semelhança com a musica de syd barrett lucy leave de 1965. kurt foi influenciado por syd barrett.
    eu pesquisei a historia de syd barrett isso tudo e verdade. Alessandro Floyd

  3. Alessandro, Syd Barrett was a really great personality of rock, a lighting crazy diamond, in truth! Thanx

  4. Κι όμως, με τον τρόπο τους θα ‘ναι πάντα πρωτοπόροι.. Υπέροχη εγγραφή, αγαπημένε γείτονα. Μου έλειψαν τα λόγια σου αυτές τις μέρες κι ένιωσα πολύ καλά με το που ξαναπέρασα από εδώ. Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα να έχεις, φιλιά πολλά!

  5. Ο λόγος σου τόσο ζεστός πάντα θαλασσάκι μου! Να είσαι πολύ, πολύ καλά, φιλιά κι από μένα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: