χαβαλερε

Απόκριες. Καρναβάλια. Ξεφάντωμα. Διονυσιασμός. Πειράγματα. Δεν έχω τίποτα εναντίον τους.. Αντιθέτως.

Τα παιδικά μου χρόνια ήταν συνυφασμένα με αστεία και πειράγματα. Ο πατέρας μου ήταν -και είναι- μεγάλο πειραχτήρι, με αποτέλεσμα βέβαια να γίνω κι εγώ (κι ίσως, εξαιτίας μου, κάποια στιγμή να γίνει και ο δικός μου γιος). Παραδόξως ( ; ) όμως, ένα από τα πράγματα που σιχαινόμουν πάντα ήταν και είναι ο χαβαλές. Η ομαδική αφασία. Ίσως ακούγεται αντιφατικό, αλλά στο μυαλό μου δεν είναι καθόλου: το αστείο (ως τρόπος αντίδρασης αλλά και ως στάση απέναντι στα πράγματα, με την έννοια του χιούμορ) είναι ένας καθαρά ανθρώπινος μηχανισμός διότι έχει άμεση σχέση με τη συνείδηση –συνείδηση της ασημαντότητάς μας και της άγνοιάς μας, ένα αντίδοτο στην αμηχανία και στο φόβο. Ο χαβαλές είναι άλλο πράγμα.

Ο χαβαλές είναι το ξίφος του κυνικού, ο εύκολος δρόμος να κερδίσω την προσοχή της ομάδας. Εκμεταλλεύεται τους κώδικες του αστείου αλλά έχει τόση σχέση μ’ αυτό, όση έχει η σεξουαλική παρενόχληση με το φλερτ. Γι αυτό και –πολύ συχνά- ο χαβαλές είναι αστείο, διασκέδαση, πείραγμα εις βάρος κάποιου άλλου, συνήθως διαφορετικού από εμένα. Χαβαλές είναι η χοντρή σάτιρα (στα όρια του χλευασμού) εναντίον κάποιου εύκολου στόχου, είναι επίσης–κάποιες άλλες φορές- η γελοιοποίηση αυτού που με ξεπερνά και με κάνει να αισθάνομαι μειονεκτικά. Και είναι, βεβαίως, αυτό που πουλάει, αυτό που σπάει τα μηχανάκια της τηλεθέασης –η φωνή της μετριότητας που δεν μπορεί να ξεχωρίσει διαφορετικά, παρά κραυγάζοντας (σαν τον Σαλιέρι στο Amadeus) ‘μετριότητες όλου του κόσμου, ενωθείτε’.

Δεν έχω τίποτα με τα καρναβάλια. Ούτε με τους μασκαράδες τους. Με τους άλλους «μασκαράδες» έχω. Αυτούς για τους οποίους όλα, κάθε μέρα, είναι καρναβάλι. Που το κάθε τι, καλό-κακό δεν έχει σημασία, μπαίνει στο κρεβάτι του Προκρούστη και κόβεται στα μέτρα της δικής τους μαγκιάς. Αυτούς για τους οποίους καμιά αξία δεν είναι υπεράνω ευτελισμού κι έτσι την ίδια αναγάγουν σε αξία την ευτέλεια.

Φοίβος Δεληβοριάς – Η υβρεοπομπή

Τραγούδι στο πνεύμα των ημερών (λόγω αθυροστομίας) και στο πνεύμα πιστεύω των παραπάνω: ένας από τους πιο αγαπημένους μου νέους δημιουργούς μιλά με περίσσεια έμπνευση και τόλμη για ευτέλεια. Και επειδή αισθάνομαι την ανάγκη να επανορθώσω που τον ξέχασα στο πανηγύρι, ιδού άλλο ένα.

Advertisements

6 Σχόλια to “χαβαλερε”

  1. Πλέον όμως όλοι εκεί κινούνται… Εγώ έχω στο μυαλό μου, μια λίγο χειρότερη ιδέα του τι είναι ο χαβαλές, δλδ δεν ανήκει καν στον κυνικό, γτ για να σαι κυνικός πρέπει να χεις έστω ένα Χ επίπεδο.. Χαβαλέ απέδιδα στους ηλίθιους γενικά και πάσης φύσεως, θυμάμαι..
    Τι θα ντυθείς φέτος; ;D
    Ιάκωβος

  2. Προσπαθώ να είμαι επιεικής, σκεπτόμενος ότι πολλοί από τους «χαβαλέδες» τύπους που γνωρίζω ή συναντώ είναι έτσι από μιμητισμό και ανασφάλεια. Κατά κανόνα, πάντως, έχεις δίκιο, διαθέτουν ένα κοκταίηλ ευγενών ιδιοτήτων, κόμπλεξ κλπ Όσο για το τι θα ντυθώ, συνήθως τέτοια μέρα κάθε χρόνο βάζω σουρεαλιστικά μαντήλια, καπέλα, μακιγιάζ κλπ και μπερδεύομαι σε υπαίθριες καταστάσεις, φέτος όμως δεν έκανα τίποτα. Σκέφτομαι για Σέριφο το επόμενο Σαββατοκύριακο, οπότε βλέποντας και πράττοντας. Να σου πω την αλήθεια, λόγω καθαρής ματαιοδοξίας μ’ αρέσει να ξεχωρίζω, οπότε μπορεί να κάνω τίποτα σε «ευγενικός ταξιτζής», «ανθρωπιστής ιατρός», «φιλαλήθης δημοσιογράφος» ή «εργαζόμενος εργαζόμενος* στο ελληνικό δημόσιο» (*δεν είναι τυπογραφικό). Κάτι τέτοιο τέλος πάντων 🙂

  3. Πρωτότυπα!.. εγώ πάντως θα ντυθώ και φέτος άντυτος ντυμένος, μια στολή που μου πάει πολύ. Καλό βράδυ.

  4. Αυτή η στολή μου πάει και μένα 🙂 Καλή σου νύχτα

  5. Ο χαβαλές για μένα βρίσκεται κάπου εκεί…αντίθετα από μένα. Ποτέ δεν άντεχα ο,τιδήποτε έκδηλα ομαδικό κι ανεγκεφαλικό. Με καταθλίβει. Καμία σχέση δεν έχει φυσικά αυτή η μαζική αποχαύνωση με το γνήσιο χιούμορ και το καλοήθες πείραγμα. Να είσαι καλά, να χαίρεσαι την οικογένειά σου, γείτονα, και μακάρι να κληρονομήσει κι ο γιος το χάρισμα 🙂 Καλημέρα και καλή εβδομάδα σου εύχομαι!

  6. Σ’ ευχαριστώ, θαλασσάκι μου κι εσείς να είστε καλά. Εύχομαι κι ο δικός σου γιος να πάρει τα χαρίσματά σου, γεγονός για το οποίο δεν αμφιβάλλω καθόλου -περισσότερο κι απ’ την κληρονομικότητα, πιστεύω, μετράνε τα ερεθίσματα που παίρνει και σ’ αυτά ο δικός σου είναι τυχερός 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: