Μ’ αγαπάς;

Κάθε νύχτα κατεβάζουν τα μάτια μου σκόνη. Διαβαίνουν αιώνες-οδοστρωτήρες, αλλάζουν τα σχήματα των καιρών. Μ’ αγαπάς;

Ήμουν ό,τι θα υπάρξω, με πήρες μαζί σου, δεν μου άξιζες, μ’ αγαπάς; Εγώ μοναχός, εγώ ο τρελός, ο από τους θεούς καταραμένος, εγώ, ο μόνος υπαίτιος. Την άβυσσο σ’ έντυσα και στο χαμό και στην ταπείνωση σ’ έσυρα, ξεγλιστρούσες, μια στιγμή δεν σε κράτησα, μ’ αγαπάς; Ανασαίνοντας φως, συλλαβίζοντας άστρα, γυναίκα σε πόθησα, σε πήρα, σε σμίλεψα, στου βράχου το χι και το όμικρον μέσα σε κλείδωσα. Φώναζες μη, αντιστέκοσουν κι ως το πρωί του κορμιού σου την έχθρα μου χάριζες που τη βάφτιζα έκσταση. Κι εγώ μαινόμενος, εγώ ανίκητος, εγώ σα σκλάβα σε ντρόπιαζα και σε τάφο βαθύ μες στην έρημο απάνω σου γκρέμισα τις πυραμίδες. M’ αγαπάς; Δυστυχισμένε. Που με καμάκι ορθό σα φτερό καρχαρία, γοργόνα σε μέρωσα. Και στου χρόνου τη φτέρνα, Αντιόπη ξανά, σε γονάτισα. Τη ράβδο και τον πέλεκυ επισείοντάς σου και τη βαλλίστρα. Να με γεννάς και να μου δίνεσαι. Με σφιγμένες γροθιές, εγώ, για ποιον σπέρνω, για ποιον θερίζω, για ποιον το αίμα μου στάζω στα μνήματα; Τους εφιάλτες μου θηρεύω, τους βαφτίζω τροφή που αποθέτω στα πόδια σου, μ’ αγαπάς; Ξιπασμένε. Μες στα μάτια σου αυτά τα πελώρια, τι κρατάς φυλαγμένο για την ύστατη ώρα μου; Πάντα εκεί, στου βωμού τη ματωμένη σιγή σε γυρόφερνα. Και την άκρια του φορέματός σου κρατώντας ψηλά, με το χρωστήρα του πόθου μου θεά σε ζωγράφισα. Κι ήρθαν όλα και χάθηκαν σε μια στιγμή, αιώνες σκοτεινοί, αιώνες δισύλλαβοι μες στην πυρά και μες στον όλεθρο, μ’ αγαπάς;

Και μια ηχώ, σαν πληγή αιωρούμενη, μ’ α_α_άς;

Μ’ α_α_άς;

Φορούσες την άβυσσο.

Advertisements

10 Σχόλια to “Μ’ αγαπάς;”

  1. Δεν σηκώνουν «σχόλια» τέτοιες εγγραφές και τέτοιες ερωτήσεις, αγαπητέ Κιχότη. Ούτε παρηγοριές, ούτε γλυκιές κουβέντες. Μια καλησπέρα μόνο με την εκτίμησή μου. Να είσαι καλά, κι ίσως τις απαντήσεις που ψάχνεις να τις έχεις ήδη. Ίσως πάλι να μη χρειάζονται, δεν ξέρω. Καλό σου βράδυ.

  2. Οι απαντήσεις είναι πάντοτε μέσα μας, θαλασσάκι μου, μόνο που δεν μπορούμε να τις διαβάσουμε, μόνο να τις ψηλαφίσουμε μπορούμε. Αυτή είναι μια προσωπική εκτίμηση, που κάνει την επιστήμη στα μάτια μου κάπως λιγότερο αξιόπιστη και την τέχνη απείρως γοητευτικότερη 🙂 Ανταποδίδω την εκτίμηση και μια καληνύχτα απ’ την καρδιά μου.

  3. Καλό και ήρεμο σαββατοκύριακο σου εύχομαι, αγαπητέ μου γείτονα. Όλα καλά εύχομαι 🙂

  4. Σ’ ευχαριστώ ευγενική μου γειτόνισσα, να περνάς όσο καλύτερα στην βορρινή Εσπερία

  5. Ελπίζω να σ’ αγαπάει φίλε. Αλλιώς αγαπάμε εμείς τα κείμενά σου.

  6. Με τον τρόπο της μ’ αγαπάει, έτσι νομίζω τουλάχιστον. Είναι στη φύση της, βλέπεις, και τα δύο. Να μ’ αγαπάει, αλλά με τον τρόπο που ξέρει και που μπορεί. Και να ελπίζει το ίδιο από τη μεριά μου. Σε μπέρδεψα; Ελπίζω πως όχι 🙂 Καλό σου βράδυ και καλή βδομάδα.

  7. Δεν με μπέρδεψες. Το πιασα! Καλημέρα

  8. απλα μου αρεσει….

  9. Νά ‘σαι καλά, sasel, καλοτάξιδο το ημερολόγιό σου στα δικτυακά ύδατα 🙂

  10. εγω σε ευχαριστω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: