τι να γράψω, τι

Θέλω να γράψω ένα νέο ποστ, μόνο που δεν ξέρω πώς ν’ αρχίσω. Σας αφήνει αδιάφορους. Το ξέρω ..και τώρα βέβαια θα σκέφτεστε «αφού σε δυσκολεύει, γιατί δεν πας να κάνεις τίποτα χρήσιμο;» Ε, λοιπόν όχι κυρίες και κύριοι. Είναι θέμα τιμής, αφού το άρχισα θα το τελειώσω, άσε που κατάφερα να γράψω κάμποσες αράδες και να γίνω αρκετά ανιαρός πριν το καταλάβω. Και δεν είναι αλήθεια πως δεν έχω θέματα. Έχω και παραέχω. Μόνο που εκείνα απαιτούν χρόνο και διάθεση άλλου τύπου. Τώρα χρειάζομαι κάτι minimal.

Θέλω να γράψω ένα ποστ που ν’ αρχιζει με τα λόγια: Θέλω να γράψω ένα ποστ που ν’ αρχιζει με τα λόγια. Πολύ ωραία, φαντάζομαι πως αυτό έγινε κιόλας, αρκεί μόνο να εξαφανίσω την προηγούμενη παράγραφο, η οποία έτσι κι αλλιώς δε λέει τίποτα. Βέβαια, τώρα που το σκέφτομαι, το μόνο που θα καταφέρω θα είναι ν’ αντικαταστήσω τη μια ασυναρτησία με μια χειρότερη. Όχι, το βρήκα! Θα γράψω ένα ποστ που να τελειώνει με τα λόγια: Θα γράψω ένα ποστ που να τελειώνει με τα λόγια.

Αρκεί να μην προσθέσω τίποτε άλλο, πράγμα που πολύ φοβάμαι έχει ήδη συμβεί.

Tuxedomoon – In a Manner of Speaking

και εδώ η κλασσική εκτέλεση

Advertisements

8 Σχόλια to “τι να γράψω, τι”

  1. Το ξέρω αυτό το συναίσθημα… Θέλω να γράψω κάτι, έχω ανάγκη να γράψω ΚΑΤΙ, αλλά τι; Βουΐζει το μυαλό από σκέψεις, πιθανές ιδέες, παλεύεις μια γραμμή, προσθέτεις μια ακόμη, σβήνεις, γράφεις, τελικά είναι αυτό που λες: Ν’ αρχίζει με τα λόγια…Να τελειώνει με τα λόγια. Πολλές φορές δε χωράμε στα λόγια. Καληνύχτα κι όνειρα καλά, αγαπητέ Κιχότη. Εύκολη κι όμορφη να είναι η Παρασκευή και το σαββατοκύριακό σου.

  2. Καλημέρα θαλασσάκι, διάβασα χτες βράδυ το σχόλιό σου για τα λόγια στα οποία συχνά δεν χωράμε και αυθόρμητα έκανα την προέκταση που ενδεχομένως υπονοείς, ότι εξίσου συχνά τα λόγια είναι περιττά. Έτσι, θυμήθηκα ένα αγαπημένο μου τραγούδι και ανέβαλα την απάντηση μέχρι να μπορέσω να το ανεβάσω. Χάρη σε σένα αισθάνομαι τις ασυναρτησίες μου πληρέστερες (δεν είναι οξύμωρο αυτό, ή μήπως είναι;) και στο αφιερώνω 🙂

  3. Καλημέρα, να σε ρωτήσω κάτι?
    Εκτός απ’ την παραπάνω ερώτηση?
    Και από την παραπάνω?
    Και από…
    Ας σοβαρευτώ. Γιατί έχεις το blog? Απορία.
    Ιάκωβος

  4. Καλημέρα Ιάκωβε, δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω την ερώτηση, ένα blog είναι σαν ένα σπίτι, όχι; Το διασκεδάζω όσο μπορώ (αυτό κυρίως θα πει: όσο προλαβαίνω) αλλά και κάτι παραπάνω: μου τυχαίνει συχνά να διασταυρώνομαι με ανθρώπους που έχουν (για να θυμηθώ τον Έσσε) ένα σημάδι, αισθάνομαι πως θά ‘θελα να τους γνωρίσω, να τους πω «αυτή είναι η διεύθυνσή μου», αλλά δεν έχει νόημα, συνήθως δεν έχει. Το καλό σ’ αυτόν εδώ το χώρο είναι που συχνά περνούν απ’ το σπίτι σου και χωρίς να τους καλέσεις. Έχει ακόμα εκείνη την αγνότητα που δεν προλάβαμε να γνωρίσουμε παρά στις διηγήσεις των παππούδων μας..

  5. Eξαιρετικό! Σε υπερευχαριστώ για την αφιέρωση 🙂 Αν μου επιτρέπεις, να το κάνω λινκ στη Σκιά; Έτσι για να προσθέσω και ν’ αφαιρέσω κι εγώ δυό λόγια… Καλό βράδυ Σαββάτου και καλή Κυριακή να έχεις, αγαπητέ Αντώνη. Καληνύχτα!

  6. Καλημέρα θαλασσάκι, φυσικά και την έχεις την άδεια, είναι τιμή για μένα και σ’ ευχαριστώ.

  7. Η τιμή είναι δική μου, Αντώνη. Σ’ ευχαριστώ, θ’ ανεβάσω την εγγραφή όσο πιο σύντομα γίνεται. Όσο για το Πάρτι του Μάνου, να είσαι καλά, το πρόσθεσα στην εγγραφή και σου το χαρίζω με τις πιο θετικές μου σκέψεις. Όχι μόνο είναι υπέροχο, αλλά συνοψίζει όσο τίποτε άλλο αυτό που είχα στο νου μου. Καλή υπόλοιπη Κυριακή και όλα καλά για την καινούργια εβδομάδα! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: