Το τραγούδι της πέτρας

dose-mou-matia.jpg

 Δώσε μου μάτια να γεμίσω την ψυχή μου
λάμιες εικόνες από κόσμους φωτεινούς
μιας άλλης Άνοιξης που δεν τη φέρνει ο νους
μα στο ξυράφι της μετράει την αντοχή μου.
 
Ξανθοί γυαλοί, χαμένοι μέσα στ΄ αρμυρίκια
Αμπέλια ξέφραγα, το χέρσο της κορμί
με το τριφύλι μες στην κάθε του σχισμή
γυμνό που στόλισε της Νάξου τα χαλίκια.
 
Το μαύρο θα σε κυνηγάει της Σαντορίνης
όσο κι αν πας να το ξορκίσεις στο χαρτί
Της Σέριφός σου της παλιάς το βιολετί
φαρμάκι γίνεται τις νύχτες και το πίνεις.

 

epamthomopoulos.jpg valias-semertzidis-orgwma.jpg

                                                                                                          
 
 
 
 
 
 
Κάμποι τα στάχυα τους χαλί κι όλο πηγάδια
Μες στους βαλτότοπους να κρύβονται οι ξωθιές
Κορμιά που σμίγουν πίσω απ’ τις ξερολιθιές
Τυφλοί του χρόνου που φωτίζουν τα σκοτάδια.
 
Ρίξε Σαπφώ, χρυσή βροχή τα ωραία μαλλιά σου
Τα στήθη κάλυψε με ξαφνικήν αιδώ
Στη Λέσβο σ΄ έχασα και σ΄ ήβρα πάλι εδώ
στα καταπράσινα να κρύβεσαι της Θάσου.
 
Στα Τέμπη ο Πάνας κυνηγάει την Αταλάντη
Στην Αρκαδία τις Νύμφες καίει ο πυρετός
Ψηλά απ΄ το Πήλιο της Θεσσαλικής νυκτός
στέλνει σινιάλο ο Χείρων του Παπαδιαμάντη.

grammatopoulos-ston-parnasso.jpg

Προβιά φορείς μα νύχτα αφήνεις τη Νεμέα
Στον Άθω μπλέκεσαι με τους προσκυνητές
Πρωί στ’ Ανάπλι κι ανοιχτά από τις ακτές
υψώνεις στο άλμπουρο τη μαύρη σου σημαία. 

porsalentis-nyxta-sto-pelagos.jpg

 

 

 

 

 

 

 

‘Οπου κι αν πήγες σε πληγώσαν και στις Πλάτρες
τ΄ αηδόνια δε σ΄ αφήσανε να κοιμηθείς
Τ΄ αμάλθειο κέρας σου πια πάψε να ποθείς
σκάψαν στοές στον Ψηλορείτη οι στρατο-λάτρες.
 
Φυλές βαρβάρων, συρφετός και τ΄ Αργοστόλι
χαμένο μέσα σε μι΄ αλλόκοτη βοή
Κυνηγημένος του Λαέρτη ένα πρωί
έριξ΄ ο γιος εδώ στερνό αραξοβόλι. 

joseph-eaman.jpg

Εάλλω η Πόλις, ο τροχός έχει γυρίσει
Καμπάνες πένθιμες σκεπάζουν το Μυστρά
Χωρίς σανδάλια η Αφροδίτη και γλυστρά
Κυρά στη Μήλο, πέφτει εταίρα στο Παρίσι 

eggonopoulos-twa.jpg

  
Τώρα σαν άδικη κατάρα μου φωνάζεις
στ΄ Αλβανοχώρια της Ηπείρου που γυρνάς
Στη Σαλονίκη και στον Πόντο με γεννάς
μα στην Αυλίδα, όπως παλιά, με θυσιάζεις.
 
 
 
  Νερά του Ευρίπου (και καημοί) που ξεχειλάτε
Τσι Κρήτης μέθυσέ με απόψε τσικουδιά
Παίχτε λυράρηδες κι εσείς μωρέ παιδιά
χάρισμα πόχετε το Χάρο να γελάτε.

f-pechlivanidis.jpg

Ζωγράφισέ μου το Θεό σε μι άσπρη πέτρα
Δώσε μου βέλος και καρδιά να ματωθώ
Στου τραγουδιού τη γλύκα ν΄ αποκοιμηθώ
Να ονειρευτώ μια κόρη αστόλιστη πλανεύτρα.
  
      

  Δεν ξέρω αν ένα μεγάλο «ευχαριστώ» είναι αρκετό για τη χρήση των υπέροχων εικαστικών που δανείστηκα από το http://www.eikastikon.gr/ χωρίς κάποιου είδους άδεια, την οποία δεν γνωρίζω πώς και από ποιον να ζητήσω. Τα έργα είναι της Ρέας Λεονταρίτου και του Αρμένο Ματτιόλι (λεπτομέρειες ενσωματωμένες στην αρχική σύνθεση), του Επαμεινώνδα Θωμόπουλου, του Βάλια Σεμερτζίδη, του Κώστα Γραμματόπουλου, του Αιμίλιου Προσαλέντη, του Τζόζεφ Ήμαν, του Νίκου Εγγονόπουλου και του Φώτη Πεχλιβανίδη.

Advertisements

2 Σχόλια to “Το τραγούδι της πέτρας”

  1. Εχω μεινει αφωνη. Καλημερα. Υπεροχο το τραγουδι Εκπληκτικο το ταξιδι στο χωρο και το χρονο…..

  2. Σ’ ευχαριστώ, Αθηνά. Σου εύχομαι μια όμορφη νύχτα και μια δημιουργική και εξίσου όμορφη μέρα. Όσο για μένα, άμποτε όταν τα ξαναπούμε να έχω μάθει πέντε πράγματα παραπάνω γύρω από το χώρο αυτόν εδώ, μέσα στον οποίο αισθάνομαι απελπιστικά αρχάριος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: