Η μαρμαρένια σκακιέρα

chesspiece_1.jpg
Ύστερα εκείνος έσκυψε πάνω απ’ τη μαρμαρένια σκακιέρα και είπε σοβαρά: «Κάνε την κίνησή σου».
Κι εγώ δεν είχα τίποτα, μόνο έναν ηρωικό βασιλιά που υπνοβατούσε μέσα στο δικό μου το όνειρο ζητώντας διέξοδο και φωνάζοντας: «Δεν είναι δική μου παρτίδα αυτή, δεν είναι δική μου!»
Κι ο άλλος απέναντι, πότε να θεριεύει κραδαίνοντας το δρεπάνι του απειλητικά, πότε να γίνεται τόσος δα σα μωρό, σαϊτεύοντας με το μικρό του το τόξο…
Advertisements

2 Σχόλια to “Η μαρμαρένια σκακιέρα”

  1. Ειναι αληθεια πολλες οι φορες που νοιωθεις οτι εισαι εξω απο την πραγματικοτητα, απο τα δρωμενα της στιγμης και βρισκεσαι στην ονειρικη κατασταση, κατι ενδιαμεσο μεταξυ υλης και πνευματος, φθορας και αφθαρσιας. Καλεισαι συχνα να κανεις την τελευταια οριστικη κινηση εστω κι αν ειναι η μοναδικη σου επιλογη με το τελος προδιαγραμμενο. Το σημαντικο ειναι να την κανεις σαν ηρωικος βασιληας ακολουθωντας την πορεια του στρατου σου, ολων εκεινων που θυσιαστηκαν για σενα. Το σημαντικοτερο- και πιθανον ασχετο με το θεμα- ειναι να ξερουμε οτι Κανενας βασιλιας δεν πολεμησε μονος του,.

    Να ξερεις οτι απεκτησες ηδη τον πρωτο φανατικο σου αναγνωστη.
    καληνυχτα και καλη κυριακη

  2. Σαν ηρωϊκός βασιλιάς ή σαν το Διγενή κι ας το ξέρεις πως στην έχουνε στημένη στα «μαρμαρένια αλώνια»…
    Καληνύχτα, Αθηνά, νά σαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: