κεφάλαιο 6 – ερωτηματικά

ποιος κυβερνά την ενοχή και ποιος τ’ απόρρητα
μες στα θολά νερά τις νύχτες ποιος ψαρεύει
ποιος στις σκιές ποιος στη σιγή και ποιος αφόρητα
χτυπά τα πόδια του στη γη σα να χορεύει;

καφετέρια ήταν άδεια από κόσμο, αλλά γεμάτη τραπέζια που είχαν μαζευτεί βιαστικά απ’ έξω. Μια γλυκιά κοπέλα ως εικοσιπέντε χρονών πήρε την παραγγελία τους και εξαφανίστηκε πίσω από τη μπάρα. Ο αέρας μύριζε θάλασσα και άζαξ.
Είχαν προηγηθεί η επιστροφή του Οδυσσέα και του Δημήτρη και μια σύντομη ενημέρωση περί της μη ύπαρξης πλοίου για Ιθάκη, όπως ως τώρα πίστευαν.

«Επιτέλους, να πιω έναν καφέ η γυναίκα», είπε η Ελίνα ανάβοντας τσιγάρο και περνώντας τον αναπτήρα στην Αλεξάνδρα.
«Με την άλλη την ιστορία τι έγινε;» ρώτησε ο Φώτης τον Οδυσσέα. «Είπες θα μας εξηγήσεις μέσα.»
Ο Οδυσσέας χαμογέλασε αινιγματικά.
«Το να σας εξηγήσω είναι υπερβολικά φιλόδοξο ως πρόθεση. Μάλλον να σας μεταφέρω τα νεώτερα στοιχεία. Κάθεστε καλά;»
«Μπράβο, Οδυσσέα, κούρδισέ μας! …Τι άλλο θ’ ακούσουμε σήμερα;»
Η Ελίνα είδε τους άλλους που σώπαιναν περιμένοντας και μαζεύτηκε.
«Καλά, το βουλώνω», είπε.

Ο Οδυσσέας ξερόβηξε. Έβγαλε ένα τσιγάρο κι άρχισε να το χτυπάει στο πακέτο.
«Εν ολίγοις», είπε, «η αστυνομία γνώριζε για το δυστύχημα.» Τα μάτια του έπεσαν στα χέρια της Αλεξάνδρας που έπαιζε με τον αναπτήρα. Κάτι έκανε να πει αλλά σταμάτησε. Η κοπέλα του μαγαζιού ερχόταν μ’ ένα δίσκο φορτωμένο καφέδες και όλοι τραβήχτηκαν για να κάνουν χώρο.
«Καπουτσίνο;»
«Εδώ», είπε η Ελίνα.
Ο Οδυσσέας πήρε το διπλό ελληνικό του και περίμενε μέχρι να σερβιριστούν όλοι – ύστερα συνέχισε.
«Είχαν ήδη βρει τη νταλίκα με τα αλάρμ αναμμένα και το τρίγωνο. Όπως ακριβώς τ’ αφήσαμε.»
Κανείς δε μίλησε.
«Δεν θέλετε να ρωτήσετε πότε έγινε αυτό;»
«Τι εννοείς πότε έγινε» είπε η Αλεξάνδρα. «Δηλαδή, πότε τον βρήκαν; Αφού τον αφήσαμε πριν από…»
«Δύο μέρες», είπε ο Οδυσσέας. «Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, τον αφήσαμε εκεί πριν από δύο μέρες.»
Έκανε μια δραματική παύση. Ο Άρης σηκώθηκε κι άρχισε να χορεύει.
«Όλε», είπε η Ελίνα.
«Πλάκα κάνεις», είπε ο Φώτης.
Η Αλεξάνδρα κοιτούσε σα χαμένη.
«Έχουμε πάθει ομαδική παράκρουση;» ρώτησε.
Ο Οδυσσέας χαμογέλασε ανοίγοντας τα χέρια. Κατάλαβε ότι κρατούσε ακόμα το σβηστό τσιγάρο και το έριξε στο πιατάκι του καφέ του.
«Η μέρα είναι γεμάτη εκπλήξεις», είπε μόνο.
Ο Άρης κάθισε βαρύς στη θέση του.
«Χρονοταξιδιώτης», είπε. «Ένα απ’ τα όνειρά μου.» Οι άλλοι τον κοιτούσαν μην ξέροντας τι να πουν.

«Δεν ζήτησαν άλλες εξηγήσεις;» ρώτησε τελικά ο Φώτης.
«Δεν φαίνονταν να θέλουν ν’ ασχοληθούν με το θέμα», είπε ο Οδυσσέας. «Έχουν τρελαθεί με τον τυφώνα. Μάλλον μας πέρασαν και για βλαμμένους…»
«Με τον τυφώνα τι γίνεται;» ρώτησε η Ελίνα. «Εννοείς πως κατευθύνεται προς τα δω;»
«Έτσι φαίνεται», απάντησε ο Οδυσσέας. «Αν κατάλαβα καλά, κινείται στον Κορινθιακό. Μιλούσαν σαν να πρόκειται να φτάσει από στιγμή σε στιγμή.»
«Τι θα κάνουμε , λοιπόν;» Η Αλεξάνδρα απευθυνόταν σε όλους. «Είμαστε ασφαλείς εδώ;»
«Όσο είμαστε εδώ μέσα, λογικά δεν κινδυνεύουμε», είπε ο Οδυσσέας. «Αλίμονο σ’ αυτούς που έχουν περιουσίες να προστατέψουν. Δεν ξέρω με το… τι συμβαίνει;»
Η τελευταία ερώτηση απευθυνόταν στον Άρη, ο οποίος ξαφνικά έδειχνε πολύ ταραγμένος.
«Η Αλεξάνδρεια», είπε. «Η μάνα μου κι ο πατριός μου με τη μικρή…»
Είχε βγάλει το τηλέφωνο και προσπαθούσε να καλέσει, αλλά απ’ την έκφρασή του ήταν φανερό πως δεν τα κατάφερνε.
«Δεν έχει σήμα;» ρώτησε η Ελίνα.
«Μάλλον βρίσκονται εκτός δικτύου», είπε ο Άρης. «Πίστευα πως είναι ασφαλείς στο Ιόνιο, αλλά αν ο τυφώνας…»
«Αυτή η Αλεξάνδρεια… Μιλάμε για ιστιοφόρο, φαντάζομαι», είπε ο Φώτης.
Ο Άρης έγνεψε αφηρημένα. Άρχισε να πληκτρολογεί κάποιο μήνυμα.
«Μα, θα ξέρουν πως έχει η κατάσταση και θα βρίσκονται προφυλαγμένοι σε κάποιο λιμάνι», είπε καθησυχαστικά η Ελίνα. «Ακόμα κι αν κινδυνέψει το σκάφος, οι ίδιοι δεν θα είναι μέσα.»
«Μάλλον έχεις δίκιο», είπε ο Άρης. «Παρ’ όλα αυτά, θα ήθελα να ξέρω.» Πήρε το φραπέ που δεν είχε αγγίξει ακόμα κι άρχισε ν’ ανακατεύει με το καλαμάκι. «Και να σκεφτείς, έλεγα ότι μπορεί να τους συναντήσω στην Ιθάκη.»
Ήπιε μια γουλιά καφέ και τον ξανάφησε νευρικά στο τραπέζι σκουντώντας το Δημήτρη που έπινε νερό δίπλα του. «Συγγνώμη», είπε.
«Δεν τρέχει τίποτα», είπε ο Δημήτρης, σκουπίζοντας το παντελόνι του. Σηκώθηκε και πήγε προς το μπαρ, ίσως να ζητήσει χαρτί ή κάποια πετσέτα.

«Τι θα κάνουμε όταν περάσει ο τυφώνας;» είπε η Αλεξάνδρα. «Θα γυρίσουμε πίσω;»
«Εμένα πάντως μου ‘φυγε η όρεξη για περιπέτειες», είπε απότομα η Ελίνα. «Όσο για την περιέργεια, το πήρα απόφαση. Δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί.»
«Σα να λέμε, ο κύριος αυτός μας δούλεψε κανονικά», είπε η Αλεξάνδρα με φωνή που έκρυβε πίκρα και συγκαλυμμένη οργή. Φωνή γυναίκας -ακόμα μια φορά- προδομένης.
«Πάντως εγώ δεν μπορώ να βρω κάποιο νόημα σ’ αυτήν την τακτική», είπε ο Φώτης, «κι όσο δεν βλέπω το νόημα παραμένω επιφυλακτικός. Ίσως να έκανε λάθος ο τύπος ή ίσως εμείς να καταλάβαμε λάθος.»
«Λάθος;» τσίριξε η Ελίνα. «Έξι άνθρωποι τον ακούσαμε να λέει για το καράβι που φεύγει στις τρεις. Μας κορόιδεψε κι εμείς την πατήσαμε σαν βλάκες.»
«Και γιατί να το κάνει αυτό;» επέμεινε ο Φώτης.
«Ξέρω ‘γω; Για να παίξει μαζί μας, για να διασκεδάσει… Ίσως έκανε κάποιο πείραμα.»
«Νομίζω πως θα συμφωνήσω, εν μέρει, με το Φώτη», είπε ο Οδυσσέας. «Οι μέχρι τώρα κινήσεις του υπήρξαν προσεκτικές και μεθοδευμένες, άρα κάπου αποσκοπούν. Για τον ίδιο λόγο, όμως, δεν πιστεύω ότι πρόκειται περί λάθους. Πιθανότατα, ήθελε απλώς να μας φέρει ως εδώ –στον ορισμένο τόπο την ορισμένη χρονική στιγμή.»
«Ποιον τόπο και στιγμή;» ρώτησε ο Φώτης. «Εννοείς εδώ που βρισκόμαστε ή…»
«’Η, τι;» πετάχτηκε η Ελίνα. «Στο Αίγιο, εκεί που συναντήσαμε τη νταλίκα; Λες να μην ήταν τυχαία η συνάντηση; Αλλά πώς στο διάβολο είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;» Έπεσε πίσω στην καρέκλα με μάτια που έλαμπαν από την έξαψη, ξέπνοη.
«Δεν καταλαβαίνω πια τίποτα», είπε η Αλεξάνδρα.
«Εγώ νομίζω πως καταλαβαίνω πού το πας», είπε ο Φώτης, βλέποντας το ενδιαφέρον της Ελίνας για την υπόθεση να αναθερμαίνεται. «Δύο παράδοξα που διασταυρώνονται… πάει πολύ για να είναι σύμπτωση. Κάπως θα πρέπει να συνδέονται…»
«Μα… συγγνώμη, είμαστε καλά;» μπήκε στη μέση η Αλεξάνδρα. «Μιλάμε γι αυτόν τον κύριο Κάιν λες και πρόκειται για κάποιον παντοδύναμο που μπορεί να παίζει σκάκι με τον κόσμο. Πώς μπορούσε να προβλέψει το έμφραγμα του νταλίκα κι όλα αυτά;»
«Απ’ ό,τι φαίνεται», είπε ο Οδυσσέας σαν να ετοιμαζόταν να ξεφουρνίσει κάποιο αστείο, «δεν χρειαζόταν να προβλέψει τίποτα. Το συμβάν με τη νταλίκα ήταν ήδη γνωστό σε πολύ κόσμο.»
Η Αλεξάνδρα τον κοίταξε κατάπληκτη.
«Τώρα, το εννοείς αυτό που λες ή κάνεις πλάκα;»
Ο Οδυσσέας σήκωσε τους ώμους. «Μιλάμε για παράδοξα», είπε, λες και αυτό τα εξηγούσε όλα.
«Και μιας που μιλάτε για παράδοξα», τους ξάφνιασε ο Άρης, «οφείλω να επισημάνω ότι αυτά δεν είναι δύο αλλά τρία.»
«Εννοείς τον τυφώνα;» ρώτησε ο Φώτης.
«Εννοώ τον τυφώνα. Υποτίθεται ότι στον ελλαδικό χώρο δεν έχουμε τυφώνες -ή όχι; Και ξαφνικά έχουμε έναν απ’ το πουθενά, ο οποίος κινείται όπως του αρέσει, αδιαφορώντας για την κίνηση της Γης, λες και μοναδικός του σκοπός είναι να παραστήσει την ηρωίδα της αρχαίας τραγωδίας.»
«Τώρα που το λες», είπε η Ελίνα, «κι εγώ θυμάμαι που διάβαζα ότι δεν μπορεί να διανύσει μεγάλη απόσταση σε μια μέρα. Υποτίθεται ότι ο συναγερμός αφορούσε κυρίως τα νησιά γι αυτό και όλοι απορούσαν με το σημερινό λουκέτο του Δημοσίου. Και να που ξαφνικά βρέθηκε στην Πελοπόννησο!»
«Ναι, αλλά τι σχέση μπορεί να έχει με τα υπόλοιπα. Μήπως πιστεύετε ότι αυτός ο Κάιν μπορεί να ελέγχει και τα στοιχεία της φύσης;»
«Ακούγεται πολύ τραβηγμένο», είπε ο Οδυσσέας. «Ίσως όμως εκμεταλλεύτηκε τη συγκυρία.»
«Τότε θα πρέπει να γνώριζε για τον τυφώνα εδώ και τέσσερις μήνες», είπε ο Φώτης. «Αν κρίνουμε από το μήνυμα που έστειλε σε μένα.»

«Αδιέξοδο», είπε η Ελίνα.
«Εγώ σας το είπα. Δεν βγαίνει άκρη.» Η Αλεξάνδρα σταύρωσε μουτρωμένη τα χέρια της. Αυτή τη φορά δεν υπήρξε αντίλογος. Μόνον ο Άρης φαινόταν προβληματισμένος με κάτι.
«Αυτός ο τύπος… Κάιν λεγόταν ή…»
«Νομίζω πως λεγόταν Κέην», είπε ο Φώτης.
«Ναι, Κέην», συμφώνησε η Ελίνα. «Όπως ο ηθοποιός. Θυμάμαι που το σκέφτηκα.»
«Σκατά!» Τα μάτια του Άρη ξαφνικά πρόδιδαν όλη του την έξαψη. «Κι ασφαλώς το μικρό του είναι Νας;»
Οι άλλοι τον κοιτούσαν χωρίς να καταλαβαίνουν.
«Νομίζω πως ναι», είπε η Ελίνα. «Νας Κέην. Ο Δημήτρης θα…»
«Τι σχέση έχει το όνομα, Άρη;» ρώτησε ήρεμα ο Οδυσσέας.
Ο Άρης γελούσε. «Εσύ το ρωτάς αυτό; Σου πήρανε το ρόλο! Εκτός κι αν είσαι εσύ που…»
«Κέην Νας!», φώναξε η Αλεξάνδρα. «Κέην Νας. Κανένας
Ο Οδυσσέας είχε μείνει άναυδος. «Σας βεβαιώνω πως δεν έχω καμία σχέση», είπε στο τέλος.
«Είτε έχεις είτε όχι», είπε ο Άρης, «εμείς εξακολουθούμε να παίζουμε τους συντρόφους σου στη γαμημένη Οδύσσεια.»
«Εγώ δεν είμαι σύντροφος», είπε η Ελίνα χτυπώντας το πόδι της. «Είμαι η μάγισσα Κίρκη.»
«Κι εγώ η Καλυψώ», είπε η Αλεξάνδρα.
«Κι εγώ ο Αίας», είπε ο Άρης, «και χαίρομαι που ξαναβρήκατε το κέφι σας.»
«Εμένα θα μου εξηγήσει κανείς;» ακούστηκε ντροπιασμένη η φωνή του Φώτη.

Ενώ η Αλεξάνδρα αναλάμβανε να του εξηγήσει, ο Οδυσσέας επισήμανε την απουσία του Δημήτρη.
«Ξέρει κανείς πού πήγε;» ρώτησε.
«Εκεί που θα πάω κι εγώ για να μην κατουρηθώ απάνω μου», είπε σεμνότυφα η Ελίνα καθώς σηκωνόταν.
«Να έρθω μαζί σου;» ρώτησε η Αλεξάνδρα και σηκώθηκε πίσω της. Απομακρύνθηκαν, δυο γυναίκες μόνες μέσα σε μια αύρα από ταλαιπωρημένα νιάτα.

«Τι ωραία που κρύβονται» είπε ο Άρης. «Αν ήταν δυο άντρες στη θέση τους, τώρα θα μαζεύαμε τα αίματα.»
«Πιστεύεις ότι κρύβονται;» ρώτησε ο Οδυσσέας. Ο Άρης σήκωσε τους ώμους.
«Η κατάσταση είναι γεια σου», είπε στο τέλος.

Μπαίνοντας στις τουαλέτες, οι κοπέλες έπεσαν πάνω στο Δημήτρη που φτιαχνόταν στον καθρέφτη. Προσπαθούσε να μαζέψει τα μαλλιά του πίσω κι όπως ξαφνιάστηκε αυτά χύθηκαν πάλι μπροστά. Χαμογέλασε αμήχανα.
«Της αρέσεις, μην ανησυχείς», είπε η Ελίνα και του έκλεισε το μάτι. Η Αλεξάνδρα προχώρησε στην πόρτα με το μισοφέγγαρο.
«Ποιανής;» ρώτησε ο Δημήτρης κοκκινίζοντας.
«Της κοπελιάς στο μπαρ», είπε η Ελίνα προσθέτοντας: «Νομίζω πίσω πως σου πάνε καλύτερα. Έτσι μοιάζεις λίγο με τρελό ντράμερ.» Και προχώρησε άνετη προς την τουαλέτα με τον ήλιο αφήνοντάς τον να την κοιτάζει.
«Καλωσήλθες. Συνήθως με λένε ημίτρελο», είπε στο τέλος. Κι έκανε μια κίνηση μπρέικ σα να κρατούσε αόρατες μπαγκέτες.
Ύστερα έβαλε το λαστιχάκι στην τσέπη και βγήκε τινάζοντας το κεφάλι του.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: