ανάπτυξη στίλβοντος ποδηλάτου

 

Η ποίησις είναι ανάπτυξη στίλβοντος ποδηλάτου. Μέσα της όλοι μεγαλώνουμε. Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τ΄άνθη μιλούν. Από τα πέταλά τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες. Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.

Ανδρέας Εμπειρίκος (από τον πλόκαμο της Αλταμίρας)

MECANO Untitled Mayakovsky

 

I know the power of words,

I know the tocsin of words.

They are not those that make theatre boxes applaud.

Words like that makes coffins break out, make them pace with their four oak legs.

It happens they are thrown out, not printed, not published.

But the word gallops, its saddle girth tightened, it rings through the ages and trains creep nearer to lick….poetry’s toil-hardened hands

Vladimir Vladimiroviç Mayakovsky, ημιτελές-ατιτλοφόρητο, δεν έχω περισσότερα στοιχεία κι ούτε χρειάζονται. Ακούστε το κομμάτι (οι ολλανδοί Mecano στο “δικό μας” Rockwave Festival), δυνατά!!

 

Τα ποιήματα: δρόμος!

Ο ποιητής έχει στα μάτια του το αρχέτυπο και ξέρει πως η φύση δεν οργίζεται, πραγματικά, ούτε με την όποια καταιγίδα. Ο ποιηματογράφος έχει στα μάτια του το εγώ του και παίρνει στα σοβαρά τα δάκρυά του. Φυσικό να φοβάται λοιπόν το βρυχηθμό των ερωτημάτων, την ίδια στιγμή που ο ποιητής ποιμαίνει τα ερωτήματα με την απόκριση που είναι ο ίδιος.
Ο ποιητής ολάκερος μπαίνει στα προβλήματα, ο ποιηματογράφος περνά πλάι απ΄τα προβλήματα. Γι αυτό διατυπώθηκε μια μέρα ο καημός: «Εχετε την ιδέα πως κάνετε ποίηση, όταν το αίμα σας είναι καλά σιγουρεμένο στις φλέβες;..»
Ο ποιητής έχει πάντα μες στην ψυχή του την ευλάβεια, ενώ οι ευλαβείς δεν έχουν πάντα μες στην ψυχή τους την ποίηση.

Νίκος Καρούζος (από τον υπνόσακκο)