γλιτώνοντας τα χειρότερα

Μπαμπακούλη μου,
ασφαλώς έχεις γυρίσει όπως κάθε μέρα απ’ τη δουλειά όπου κουράζεσαι για να μη μας λείψει τίποτα και αναρωτιέσαι που είναι η αγαπημένη σου κορούλα που αυτήν την ώρα βρίσκεις συνήθως ξαπλωμένη στον καναπέ να παρακολουθεί βραζιλιάνικες σειρές στην τηλεόραση.
Έχω να σου πω κάτι λατρεμένε μου μπαμπακούλη αλλά δεν έχω το κουράγιο να το κάνω κοιτώντας σε καταπρόσωπο. Πάνω στο σημείωμα έχω αφήσει τα χάπια του παππού για την πίεση, πάρε ένα καλού-κακού.
Στην ηλικία που είμαι, όπως καλά γνωρίζεις, τα κορίτσια είναι πολύ ευάλωτα (έτσι γράφεται αυτό; ) στα βέλη του έρωτα και έτοιμα για οποιαδήποτε τρέλα για χάρη του αγαπημένου τους. Ειδικά όταν πρόκειται για ένα τόσο όμορφο και καλοσυνάτο αγόρι σαν τον Μωχάμετ που, ειλικρινά σου μιλάω μπαμπακούλη μου, είναι πολύ δύσκολο να του αρνηθείς οτιδήποτε. (Αχ μπαμπά μου, είναι τόσο τέλειος με τα μακριά του τα μαλλιά και τα σκουλαρίκια και τα 24 τατού στο δυνατό μελαχρινό κορμί του!)
Φεύγουμε, μπαμπάκα μου, φεύγουμε με τη Χάρλεη, μην μας ψάξετε εσύ κι η μαμά, μην πάτε στη Νικολούλη, είμαι καλά και θα σας γράψω αμέσως μόλις φτάσουμε στην πατρίδα του την Αίγυπτο. Δεν είναι κανένας πλούσιος αλλά έχει ένα χωραφάκι στο Νείλο κι είναι δουλευταράς το αγόρι μου και το λαθρεμπόριο μαριχουάνας αποδίδει πολύ καλά όπως ξέρεις. Μου ορκίστηκε ότι δεν θα πεινάσουμε εγώ και το παιδί του που περιμένω και τον πιστεύω. Δεν είναι κανένα επιπόλαιο παιδαρέλι στα πενηνταπέντε του!

……………………………………………………………………………………..χα, χα! μπαμπακούλη μου σου την έσκασα, πλάκα ήταν δεν φαντάζομαι να το πίστεψες; Στην Κλημεντίνη είμαι, απέναντι, δεν θ’ αργήσω. Οι βαθμοί μου είναι στο γραφείο μου. Μπορείς να τους δεις τώρα.

ανωνύμου

και για την αντιγραφή: τρελός

ο τρελός πήρε φύλλο πορείας κι είναι πλέον και επισήμως φευγάτος -το ιστολόγιο σύντομα θα αναδίδει θαλασσινό αεράκι και άρωμα μαστίχας!

γκολφ στον παράδεισο

(ανωνύμου)

Άλλη μια υπέροχη μέρα στον Παράδεισο. Η λίμνη, το χορτάρι, η λιακάδα… ό,τι πρέπει για μια παρτίδα γκολφ.

-Λοιπόν.., λέει ο Μωϋσής σηκώνοντας το μπαστούνι του.

Ένα καλοζυγισμένο χτύπημα και πλαφ! το μπαλάκι προσγειώνεται στη λίμνη. Πάντα του άρεσε αυτό το κόλπο. Με μιά μεγαλόπρεπη κίνηση των χεριών του, το νερό σχίζεται στα δύο. Πλησιάζει. Δεύτερο χτύπημα και το μπαλάκι καταλήγει στη μικρή τρύπα.

-Ωραίος, λέει γαλήνια ο Χριστός παίρνοντας σειρά. Με ένα αριστοτεχνικό χτύπημα -παφ!- στέλνει κι αυτός το μπαλάκι στη λίμνη. Με αρχοντικό βήμα περπατά στην επιφάνεια του νερού σαν σε στέρεο έδαφος και, με το δεύτερο χτύπημα, σημαδεύει ίσια μέσα στην τρύπα.

Ο γεράκος δίπλα τους παρακολουθεί γοητευμένος.

-Είναι η σειρά μου; ρωτάει παίρνοντας θέση. Σηκώνει αργά το μπαστούνι του και… η γνωστή συνέχεια. Προβληματισμένος ο γεράκος κοιτάζει το μπαλάκι στην επιφάνεια της λίμνης. Ξαφνικά, ένα ψάρι πετάγεται κι αρπάζει το μπαλάκι στο στόμα του. Πριν το ψάρι πέσει ξανά στο νερό, μια αγριόπαπια που πετούσε χαμηλά το γραπώνει με το ράμφος της κι απομακρύνεται. Καθώς περνούν πάνω από την τρύπα με το σημαιάκι, το ψάρι ανοίγει το στόμα του και το μπαλάκι πέφτει κατευθείαν μέσα.

Ενοχλημένος ο Χριστός γυρνά προς το μέρος του.

-Είπαμε να παίξουμε ένα γκολφ, ρε Πατέρα, αλλά εσύ τό ‘χεσες τελείως…

και για την αντιγραφή: τρελός