στοιχειωμένο ραδιόφωνο
Έχω ένα ραδιόφωνο παλιό, στοιχειωμένο. Όταν όλοι κοιμούνται, αρχίζει να παίζει μονάχο του εκείνα τ΄αδικημένα τραγούδια. Μικρά αριστουργήματα, καταδικασμένα στην αφάνεια απ’ την αδιαφορία και τη μυωπία των παραγωγών, εντελώς άγνωστα στον κόσμο τον πολύ κι ακόμα -πολλά εξ αυτών- άγνωστα για χρόνια μέχρι και στον τρελό, που περνιέται για γνώστης, πανάθεμά τον!
Νίκ. Καλλίτση-Αντ. Κολυβά, χαμήλωσε (τραγ. Αφροδ. Μάνου)
χαμήλωσε
από ψηλά δεν ζωγραφίζονται τα όνειρα
δεν διακρίνεται η αλήθεια -χαμήλωσε
μην σφίγγεις
τα χρώματα πολύ μην σφίγγεις μες στη χούφτα σου
δεν βλέπεις που το κόκκινο θέλει να δραπετεύσει;
Ξεκρέμασε
τις φλόγες απ’ τις υψικάμινους
και τη σκουριά των καραβιών απ’ το λαιμό σου
και πήγαινε
ανάμεσά τους κατάλευκος
με το πουκάμισό σου ανοιγμένο
(Αντώνης Κολυβάς)
Το συγκεκριμένο τραγούδι επιλέχτηκε σχεδόν στην τύχη. Ο δίσκος περιέχει 10 διαμάντια.
24 Ιουνίου, 2008 στο 6:00 μμ
Κάτι τέτοια διαμάντια λατρεύω και ψάχνω πάντα με ζήλο, αγαπημένε γείτονα… Σ’ ευχαριστώ και πάλι :* πάω να γράψω για τ’ άχρηστά μου. Καλό βράδυ να έχεις, φιλάκια
24 Ιουνίου, 2008 στο 9:07 μμ
Μ’ έφτιαξαν οι κάμελ γειτόνισσα, ό,τι και να πω είναι λίγο! Γιατί δεν ήξερα αυτά τα κομμάτια, γιατί; γρρμφ! (βεβαίως, περί τύχης επρόκειτο. Αλλιώς δεν θα απολάμβανα αυτή τη στιγμή.)
Φιλιά, καλό βράδυ!
26 Ιουνίου, 2008 στο 1:26 πμ
Εχω συνηθίσει να ακούω τα τραγούδια σαν
μουσική πρώτα και αργότερα δυστυχώς
αντιλαμβάνομαι το στίχο.
Αστοχία …τεράστια!
26 Ιουνίου, 2008 στο 9:22 πμ
Τρελέ μου,πραγματικό διαμάντι! Μαζί με σένα κι εμείς νιώθουμε τυχεροί που μας έδωσες τη δυνατότητα να το ακούσουμε!..
Καλημέρα μ’ένα φιλί:))
26 Ιουνίου, 2008 στο 7:28 μμ
Κώστα, τα μεγάλα τραγούδια αρχίζουν με μεγάλο στίχο. Για τα υπόλοιπα τετριμμένα, δεν έχεις καθόλου άδικο να τον αγνοείς
26 Ιουνίου, 2008 στο 7:31 μμ
Ψυχή, χαίρομαι που σε άγγιξε, τέτοια τραγούδια δεν κουράζομαι ποτέ να τα ξανακούω (δεν κινδυνεύω κι από overdose απ’ το ραδιόφωνο..)
Καλό βράδυ με πολλά φιλιά
27 Ιουνίου, 2008 στο 5:00 μμ
Kαλησπέρα φίλε γείτονα, μ’ άρεσε πολύ πολύ και το άλλο σου “σπίτι” που πέρασα και είδα – υπέροχη αφιέρωση και στη φίλη σου εκεί, γεμάτη πλούσια συναισθήματα του θαυμασμού και του απρόσιτου. Να είσαι καλά, ένα όμορφο βράδυ κι ένα υπέροχο σαββατοκύριακο σας εύχομαι! Φιλιά πολλά..
27 Ιουνίου, 2008 στο 8:16 μμ
Χαίρομαι που σου άρεσε αγαπημένη γειτόνισσα -ήθελα ένα χώρο λίγο διαφορετικό, για κάποιες εγγραφές πιο “ατμοσφαιρικές” και με κάποιες δυνατότητες που δεν μου παρέχει το wordpress. Πολύ πολύ καλό σαββατοκύριακο να έχεις κι εσύ με τους αγαπημένους σου. Πολλά φιλιά κι από μένα
1 Ιουλίου, 2008 στο 5:18 μμ
Αντώνη, μια καλησπέρα και τις ευχές μου για καλό μήνα από σήμερα, πάντα με ομορφιές, ξεκούραση και ό,τι το καλύτερο! Εύχομαι να είσαι καλά και να τα πούμε από εδώ σύντομα πάλι. Φιλάκια :*
5 Ιουλίου, 2008 στο 7:25 μμ
Πολλά πολλά τρελόφιλα, θαλασσάκι μου, νά ‘σαι καλά