10+1 άχρηστα πράγματα που με αφορούν
Και ενώ έγραφα τα ..παρακάτω (οι συμπτώσεις που λέγαμε
), ήρθε η πρόσκληση από τη γλυκειά ψυχούλα για ένα παιχνίδι-αφορμή εκμυστηρεύσεων. Πράγματα για μένα που συνήθως δεν αναφέρω, διότι θεωρώ πως δεν ενδιαφέρουν κανέναν (εντάξει, για να συμπληρωθεί ο κατάλογος πρόσθεσα και κάποιες πληροφορίες περισσότερο κοινότοπες). Ορίστε, λοιπόν.
1 -Είμαι μανιώδης λάτρης του καφέ, τον οποίο πίνω πολύ βαρύ και σκέτο και με τον οποίο πειραματίζομαι αδιάκοπα. Η τελευταία τρέλλα: μέσα σε ένα δυνατό γαλλικό αδειάζουμε ένα διπλό εσπρέσσο ντεκαφεϊνέ (επεξεργασίας CO2, που έχει ακριβώς την ίδια γεύση και δεν περιέχει βλαβερά χημικά)
2 -Έχω ένα αόρατο τικ. Δαγκώνω διαρκώς τη γλώσσα μου, σα να της κάνω μασσαζ με τα δόντια
3 -Τρώω (εκτός σπάνιων περιπτώσεων) χορταστικό πρωινό. Σχεδόν πάντα είναι καφές και ζεστό χειροποίητο ψωμί με τυρί σε φέτες
4 -Λατρεύω κάθε είδους ζυμαρικό (σπαγγέτι, noodles, πίττες, κρέπες κλπ) και τυρί και είμαι ικανός να τρέφομαι αποκλειστικά με τέτοια (επίσης, τις σάλτσες με βάση τη ντομάτα)
5 -Καταναλώνω εδώ και χρόνια απίστευτες (καθημερινώς, στα ανώτατα συνιστώμενα όρια) ποσότητες από παστίλιες δυόσμου
6 -Μ’ αρέσει η μπάλλα, το σκάκι (σιγά!), τα παρεϊστικα (παντομίμες, ταμπου κλπ) και γενικώς ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ (του φλερτ συμπεριλαμβανομένου! -άσχετα με το αν και κατά πόσον το εξασκώ)
7 -Δεν είμαι προληπτικός (αν και μερικές φορές μοιάζω να λειτουργώ σαν τέτοιος -πχ σε μια σειρά επαναλήψεων προτιμώ να σταματώ σε κάποιους αριθμούς φαινομενικά άσχετους πχ στο 7, στο 8, στο 10, στο 24, στο 32 κλπ, οι οποίοι μου φαίνονται “ωραιότεροι”)
8 -Όταν έχω χρόνο (πχ σε διακοπές) μ’ αρέσει να περπατώ σε άγνωστα μέρη, παρατηρώντας άγνωστους ανθρώπους και, γενικά, συλλέγοντας νέες παραστάσεις. Η καλύτερή μου: να μην έχω ιδέα πού βρίσκομαι και προς τα πού πηγαίνω και να βαδίζω εντελώς στην τύχη!
9 -Εδώ και αρκετά χρόνια έχω ανακαλύψει ότι μπορώ να ξυρίζομαι εξίσου καλά με απλό σαπούνι. Από τότε κατάργησα τελείως αφρούς, κρέμες κλπ
10 -Πίνω νερό της βρύσης χειμώνα-καλοκαίρι. Τώρα με τη λειψυδρία που δεν μου πάει να την αφήσω ανοιχτή για να κατέβει το δροσερό, αναγκαστικά προσθέτω λίγο απ’ το ψυγείο
10+1 -Ένα άχρηστο πράγμα που έχω επιλέξει να ΜΗΝ έχω: σαλόνι στο σπίτι μου
Αν (και όποτε) το θαλασσάκι, η Μαλίνα και ο Κώστας θέλουν να “παίξουν” έχουν από εδώ ανοιχτή πρόσκληση.
23 Ιουνίου, 2008 στο 9:04 μμ
Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ για την πρόσκληση, φίλε μου
Ομολογώ πως ντρέπομαι αρκετά να γράψω τα “10+1″ άχρηστα για μένα – ποιος θα νοιαζόταν άλλωστε; Για χάρη σου όμως θα το κάνω το συντομότερο. Περιττό να σου πω ότι συμφωνούμε στα περισσότερα από τα δικά σου 10+1 επάνω, ιδιαίτερα 4, 7, 8, 10, 10+1, και αρκετά στοιχεία από τα υπόλοιπα.. Να ΄σαι καλά, θα επανέλθω σύντομα
Καλό βράδυ να έχεις, Αντώνη.
23 Ιουνίου, 2008 στο 9:55 μμ
Καλέ μου Τρελέ, σ’ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκρισή σου!
Τα ζυμαρικά,όλων των ειδών,την έχω κι εγώ!!! Είμαι μακαρονού,τι να κάνω; χαχαχα!
Το τικ με τη γλώσσα το βρίσκω ιδιαίτερα χαριτωμένο και…σέξι
)
Καλό σου βραδάκι!!!
24 Ιουνίου, 2008 στο 1:50 μμ
όπου παιχνίδι και χαρά η Μαλάμω πρώτη
χαχαχαχα Σε ευχαριστώ πολύ Τρελέ μου. Θα ανταποκριθώ σύντομα. Το +1 τρομερο!
24 Ιουνίου, 2008 στο 3:48 μμ
Περιμένω με αγωνία! Μ’ αρέσει να μαθαίνω μικρολεπτομέρειες
Καλό απόγευμα, θαλασσάκι.
24 Ιουνίου, 2008 στο 3:54 μμ
Ψυχή,
σέξι να δαγκώνεις τη γλώσσα σου;!! Κι εγώ που έλεγα ..καλά που δεν φαίνεται! Τώρα θα λέω ..κρίμα!
Φιλιά, καλό απόγευμα
24 Ιουνίου, 2008 στο 3:57 μμ
Καλησπέρα Μαλάμω
περιμένω ανυπόμονα και τα δικά σου μικρά μυστικά. Να περνάς καλά!
26 Ιουνίου, 2008 στο 1:20 πμ
Ευχαριστώ για την πρόσκληση(το όποτε με
βολεύει αφάνταστα).
Κοινά μας σημεία τα περισσότερα,οπότε σε
αντιγράφω και αλλάζω τα 2-3(τόσα πρέπει να είναι)ελπίζω να μη σε πειράζει..!?
26 Ιουνίου, 2008 στο 7:25 μμ
Κώστα κάνε όπως αισθάνεσαι και χωρίς να πιεστείς. Είμαι περίεργος να δω που ταυτιζόμαστε, αν και υποψιάζομαι
4 Ιουλίου, 2008 στο 1:07 μμ
Οι ταχυκαρδιες που σε πιανουν που και που να ξερεις οτι ειναι απο τις τσικλες Δυοσμου που καταναλωνεις.
Και ειναι οχι ακινδυνο να ξερεις!
4 Ιουλίου, 2008 στο 7:20 μμ
Ένα από τα λίγα πράγματα που δεν με πιάνει (ακόμα), φίλε Φώτη, είναι η ταχυκαρδία. Σ’ ευχαριστώ πάντως, ένα μέτρο χρειάζεται πράγματι.